Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Görən mehrabi-qaşın istəməz taqi-kəlisani,Şikəst eyləyib hüsnün müshəfi-İncili-İsani.
Araz deyirGöydə buludlarla toqquşur ahım,Başımın üstündə şimşəklər çaxır.
Rübai 18در عالم جان خطبه به نام خط اوستصبح دل عشاق ز شام خط اوست
Rübai 65مجذوب که خاطر مکدّر داردخونها در دل ز چرخ اخضر دارد
Rübai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Ləali-mənzumə, fəsil 14نیک پیِ اسب چرا بیرخ شاه آمدهایپیل بودی تو چرا مات ز راه آمدهای
Əksimə ("Zahidin əksimə düşcək nəzəri-xudbini")Zahidin əksimə düşcək nəzəri-xudbini –Görür ayineyi-safımda o bir bidini;
Şöhrətə atılan gülləİlya Çavçavadzeni öldürən güllə*indi onun ev-muzeyində saxlanılır.*
Piranəsərlikdə hərcayi könülPiranəsərlikdə hərcayi könülHər zaman bir çeşmi-məstanə sevər.
İnciyib, söylə neçün getdin sən?İnciyib, söylə neçün getdin sən?Gəl ki, qəlbim sıxılır təklikdən,
Məni bayraq kimi tutun yuxarıMənim həyatımın nə mənası var,sizin üzünüzdə gülüş olmasa.
Nola, ey Leyli, məni-Məcnuni xürrəm qılğasanNola, ey Leyli, məni-Məcnuni xürrəm qılğasan,Bəzmi-vəslin içrə mən məhrumi məhrəm qılğasan.
Sənin görüşünə gəlmişəmGör harda açıldı sözün düyünü,Gör harda alışdı çatdığım ocaq,
Türki qəzəl 11Rəhm qıl Saibə, saqi, mey ilə tut əliniNeçə içsin qanını bu ürəyi qan olmuş?
Qitə 15Soruşdun ki, ürəyində rəğbət yoxdur şahlara?Bəli, yoxdur sultanlara rəğbətim zərrə qədər.
Qəzəl 632سر دل گویی، ز جان اندیشه کندر دلش دار، از زبان اندیشه کن
Rübai 71Eşqinin əsrarı saxlanır canda,Ürək də eşqinlə yaşayır, can da.
Ben şuna kulam ki ol bir nâm-ı nâmûs eyleyeBen şuna kulam ki ol bir nâm-ı nâmûs eyleyeBir dem içün dünyâda bin yılı efsûs eyleye
Qəzəl 672بسیار طالبی، که مگر ذو فنون شویهمراه عشق شو، که جنون در جنون شوی
Qəzəl 239زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او
Hekayət (Dedi bir gün rəsuli-dəryadil)Dedi bir gün rəsuli-dəryadil,Qocalar cənnətə deyil daxil.
Getdi29 yaşındaaləm yaratdı getdi,
Qitə 121دلی دیدم بسی تیمار دیدهفراوان سختی و خواری کشیده
Rübai 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Bilməm, nə çarə eyləyim, ol bivəfa məniBilməm, nə çarə eyləyim, ol bivəfa məniEtsin qəbul xaki-dərində gəda məni.
Dilbərin gəlinlik eviDilbər totuqca qızdı, onu verdilər ərə –Aclıqdan ölməsin deyə dövlətli bir yerə.
Rübai 54در راه خدا صبور میباید بودوز غیر خدا به دور میباید بود
Qəzəl 69شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دلآرای وصل خرم و خندان رسید
Qəzəl 18کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغمنزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست
Atəşkədə, fəsil 15شد فرشته نار با صد دود آهکه فرشته باد آمد با سپاه