Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir də gəldim, bir də gördüm dağları:Əlim çatmaz, ünüm yetməz...
Ol sərv bu gün seyri-gülüstan edəcəkdiOl sərv bu gün seyri-gülüstan edəcəkdi,Şi müşkülə düşdü.
Laklı çəkmə ayağındaLaklı çəkmə ayağında,Enli kəmər belində,
Daşı sevməliyik biz innən beləGül gətirdim, çiçək qoydum üstünə,*gül sənindi, yer sənindi, sən mənim.*
Eylə yanar atəşi-hicrində canım, tən daxiEylə yanar atəşi-hicrində canım, tən daxi,Kim, mənim halimğə ağlar dust, bil düşmən daxi.
Pərakəndə şeir 180می بی نمک صحبت احباب حرام استمی چیست، گر انصاف بود آب حرام است
Qitə 7Sən qiymətli gövhər ikən, qəvvas kimi baş vurub,Tapdın təbin dəryasından daha qiymətli gövhər.
Qəzəl 632سر دل گویی، ز جان اندیشه کندر دلش دار، از زبان اندیشه کن
Rübai 81Aşiqin gözləri giryan olmalı,Aşiq avareyi-dövran olmalı.
Yine başladı bülbüller tekellümYine başladı bülbüller tekellümKılurlar gül firâkından tazallüm
Qəzəl 375قصه ای نو رسید از اسرار:«لیس فی الدار غیرکم دیار»
Qəzəl 212بیار باده که عید است و روز می خوردنچه خوش بود به می ناب روزه وا کردن
Fəqihin oğluna cavabıBir fəqihə öz oğlu etdi xitab,Dedi, key fazili-büləndcənab,
İnancMən deyirdim ki mənim gözlədiyim gün gələcək,Bir sabah türkülərim Türkiyədən yüksələcək.
Rübai 55آنرا که چتو نگار دلکش باشدپیوسته ز خرمی دلش کش باشد
Qəzəl 53از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن
Biz xərabət əhliyik, meyxanələrdən çıxmışıqBiz xərabət əhliyik, meyxanələrdən çıxmışıq,Badələr nuş etmişik, peymanələrdən çıxmışıq.
Borcluyam insanlaraDünyaya göz açandan sirdaşımdır ilk bahar,Zəfərlər kitabında öz adım, öz peşəm var.
Rübai 142گفتم که مرا از نظر انداختهایگفتا که به مهر دگران ساختهای
Qəzəl 84در پیش اختیار تو ما را چه اختیاردر ملک پادشاه گدا را چه اختیار
Qəzəl 5داشتم روزی نگاری یاد میآید مراهر زمان از یاد او فریاد میآید مرا
Ləali-mənzumə, fəsil 45ای درخور تاج بخشی دست خداوی هستی تو آئینۀ هست خدا
Dərda ki, razi-pünhan, xahəd şod aşikara"Dil mirəvəd zidəstəm, sahib dilan xudara!Dərda ki, razi-pünhan, xahəd şod aşikara!"
Əgər mən özümlə üz-üzə gəlsəm...İkiləşir, özü ilə üzləşir insan.Bu dünyada, o dünyada, hardasa bir gün
Dəhənin ləlinə var həddən əfzun aşiqDəhənin ləlinə var həddən əfzun aşiq,Qönçəvəş yoxdu, vəli, mən kimi dilxun aşiq.
Gəl, dünyanı gəzək qoşaGəl, dünyanı gəzək qoşa,Sən mənimçün,
O qədər dedim ki...Deyirdin dözərəm yarsız,*Döz bağrı daş olan könlüm.*
Bahar oldivü açıldı çəmən gögçəklərin bağiBahar oldivü açıldı çəmən gögçəklərin baği,Qucaqlaşdı gülü sünbül, dodağlaşdı meyü saqi.
Pərakəndə şeir 199دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شدتا ز جوش افتاد می آواره از میخانه شد
Qitə 15Soruşdun ki, ürəyində rəğbət yoxdur şahlara?Bəli, yoxdur sultanlara rəğbətim zərrə qədər.