Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qocalmış bir evdə atamla, anamBir uzaq xəyallar, bir də özləri...
Şe’r berəsme-şekayət əz bəxte-bəd və tale’e-xiş (Öz yaman bəxt və taleyindən şikayət yolu ilə şe’r)Ey bəxt, dedim ki olmagil şad,Ğəmdən məni qılmadın sən azad.
Ağlar elsiz qalan dağlarQarabağdan durna uçdu,Qanadını qırıq gördüm.
Hərə öz çırağının quludurEyvanımızdakı qara çırağın altındayazmışam ilk şerimi,
Qəzəl 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته امبه بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام
Rübai 38Qarşımda həmişə bir Bu - Ləhəb var,Hər müsbət işə bir mənfi tələb var.
Qəzəl 301دل به کسی سپردهام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند
Qitə 5Şükr edin, Rumun ey zərifləriKi, fələk verdi böylə kam sizə.
Bürka'-i zülfi gözüme gör ne hicâb gösderürBürka'-i zülfi gözüme gör ne hicâb gösderürLa'l-i lebin şerâb ider bağrı kebâb gösderir
Ənisül-arifin, 6بود زنگی زاده ای، بی دین و دادغول غفلت داده عمرش را بباد
Qəzəl 19زهی جمال تو مستجمع جمیع صفاترخ تو آینه رونمای عالم ذات
Təbrizdə təbdən cigərim qan olduTəbrizdə təbdən cigərim qan oldu,Yandı bədənim atəşi-suzan oldu,
SevirəmSevirəm mən sevən insanları, candan sevirəm,Sevgi dünyasına könlüm göz açandan sevirəm.
Qitə 8سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک نابآفت دلهاست و اندر دیدهام چون آفتاب
Rübai 43گندانی را کز آفتابه ش نم زادچون آتش خاطر آب خود داد به باد
Günəşlə bəhs edirəm mən bu gül cəmalım iləGünəşlə bəhs edirəm mən bu gül cəmalım ilə,Necə bərabər olur ay iki hilalım ilə?
AxtararsınızBir gün yadınıza düşərsəm, məni,Bu doğma ellərdə axtararsınız.
Rübai 23قصاب یکی دنبه برآورد ز پوستدر دست گرفت و گفت وه وه چه نکوست
Qəzəl 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Qəzəl 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Qəzəl 90هندوی چشم و خال و خط و زلف مشکبیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز
Mürtəcelər, sevinin, kişvəri-İranə yenəMürtəcelər, sevinin, kişvəri-Iranə yenəTanıyıb bildiyiniz sayeyi-sultan gəlir!
Sorma aqil kimsələrdən, sorma heç dünya nədirSorma aqil kimsələrdən, sorma heç dünya nədir,Böylə bir düstur qocalmış ideal olsun gərək!
Yazı masamaBiz iki ocaq kimiSinə-sinəyə yandıq.
Olur gəh-gəh nümayan sinədə narinc püstanıOlur gəh-gəh nümayan sinədə narinc püstanı,Təəccüb eylərəm, aya, bu sərvin kimdi dehqanı?
Bizə elə gəlir ki...Ən gözəl şey bizdən uzaq olandı,Ən qiymətli – əlimizə çatmayan.
Dünyanın heç kəsi yoxduGülər üzlüm, çox ağlama!göz yaşı məlhəm olmayıb.
Təki ürəyimdə bayramım olsunTəki ürəyimdə bayramım olsunRuhum havalanar qarda, yağışda.
Ey xəti-səbzin Xızr, vey çeşmeyi-heyvan ləbinEy xəti-səbzin Xızr, vey çeşmeyi-heyvan ləbin,Arizin baği-behiştü ğönçeyi-xəndan ləbin.
Ünvanı, o ünvan deyilYüksələn alçaqların yüksəlməsi nöqsan deyil,Xisləti alçaq olan, alçaqlığa peşman deyil.