Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bəs deyilmiş bunca Mehdilər1 xüruci, indi dəVolqadan bir tazə Mehdi xəlqi iğfal eyləyir.
Günəş günüƏkinçi, səpinçi gününə yaxın,Dəmirçi, kömürçü gününə yaxın,
Ey qaşı kaman, kipriyi ox, qəmzəsi xəncərEy qaşı kaman, kipriyi ox, qəmzəsi xəncər,Rüxsari gülgun.
Mən səni yuxuda görürəm hər günMən səni yuxuda görürəm hər günƏn şirin arzular, diləklər kimi.
İşığa can atsamMən öz taleyimlə döyüşməliyəm,taleyim namərddi, vurur arxadan.
Bəs ki, can çəktim fəraqından, mana can qalmadıBəs ki, can çəktim fəraqından, mana can qalmadı,Sənsizin mən yudmayıb xunabi-hicran, qalmadı.
Şe’r dər xatəmeye-ketab və səbəbe-tə’lif (Kitabın bitməsi və yazılmasının səbəbi barədə şe’r)Yarəb, irağ etmə cismü cani,Heç bəndəyə verməgil sən ani.
Qəzəl 115O acı sözlərə səbr eyləyərək dözdüm mən,Çün kamal əhli olan nakam olur, sezdim mən.
Rübai 292Dedin ki, olaram mən sənə kömək,Səbr elə, darıxma, dərdə dözərək.
Qəzəl 579چون ساعدت مساعد آنست رشتهایمدر خون خود، که عاشق آن دست گشتهایم
Rübai 79Ömrün əziz ikən, təbin tazə-tər,Dünya zəncirinə bağlanma hədər.
Ben sûhteyem ışkuna her hâm gelimezBen sûhteyem ışkuna her hâm gelimezHüsnün gibi ya dâne vü bâdâm gelimez
Qəzəl 50ای پرتو جمال ترا بنده آفتابوز پرتو جمال تو فرخنده آفتاب
Qəzəl 207ح ا ج یا خدای جهان!تو مکانی و نیست بی تو مکان
Xorasan xəsisi və qulamıŞaiq, ol hadiyi-bədikəlam,Güli-xoşətri-gülşəni-əyyam,
ÇırpınmaBir günəşdir ucalıqlarda, yenilməz sevgi,Onun aləmdə vüsal bayramı, hicran yasıdır.
Rübai 22دلدار مرا بر دل من رحمت نیستتن را بجفا و جور او طاقت نیست
Qəzəl 12دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت
Yetişdi qeyri aşiqlər vüsali-yarə, biz qaldıqYetişdi qeyri aşiqlər vüsali-yarə, biz qaldıq,Xəlayiq çarə tapdı dərdinə, biçarə biz qaldıq.
Yerini verə bilməzMən əlləri qabarlı bağbanam vətənimdə,Bağçamın güllərini yad əllər dərə bilməz.
Rübai 125قلاش و قلندران و عاشق بودنانگشت نما جمله خلایق بودن
Rübai 79ای دل به جهان چه بستهای دل به امیدغافل مشو از اجل که این است رسید
Qəzəl 2با آن که برشکستی چون زلف خویش ما راگفتن ادب نباشد پیمانشکن نگارا
Ləali-mənzumə, fəsil 44در بزم دنی که جز خدای تو نبودنامی ز وجود ما سوای تو نبود
Ə. Qəmküsar bəradərimə cavab“Təhvili-ibarət” sözünü “tərcümə” qanmaq, –Məktəbli çocuqlar da bilir kim, bu xətadır;
Əlim çatmaz, ünüm yetməzBir də gəldim, bir də gördüm dağları:Əlim çatmaz, ünüm yetməz...
Ol sərv bu gün seyri-gülüstan edəcəkdiOl sərv bu gün seyri-gülüstan edəcəkdi,Şi müşkülə düşdü.
Eşqin bayrağından elə tutmuşamEşqin bayrağından elə tutmuşam,Sanki məhəbbətin bayraqdarıyam.
Torpağa büründü, kürk əvəzinəİlahi! Moskva nə soyuq idi,əlcəyin içində donurdu əlim.
Eylə yanar atəşi-hicrində canım, tən daxiEylə yanar atəşi-hicrində canım, tən daxi,Kim, mənim halimğə ağlar dust, bil düşmən daxi.