Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sanki iki həftəlik qəmərdir,Ağ sinəsi nurlu bir səhərdir.
AnaAy məlul ana,Ay zəzlil ana.
ÜstünəHoydu, dəlilərim, hoydu,Yeriyin meydan üstünə.
Şpyon axundlaraDoğdu heqiqətin günü, yırtıldı maskalar,Çıxdı üzə cəmali-xəyanətmaabınız.
SənsənA bimürvət, soruşmadın halımı,Artıran möhnəti, məlalı sənsən.
KimiXaldı, düzülüb hər maçın,Üzə dürdanələr kimi.
Ayaq üstədiBu gün bir bağçanın seyrinə vardım,Bu bağın bağbanı ayaq üstədi.
BahalıqYaran tutub afaqı, hamı qəm bahalıqdan,Əfqanə gəlib mərdümi-aləm bahalıqdan.
Nə anladıq bu gəlmaqdanNə anladıq bu gəlmaqdan,Bu altı aylıq qonaqdan?
DüşmüşəmBilin, dostlar, çarəsizdir dərdlərim,Qəm içində ahü zara düşmüşəm.
Qəzəl: Dutar ahəngi-mütrib çün dili-pür-iztirab oynarDutar ahəngi-mütrib çün dili-pür-iztirab oynarMəgər bilməzmi kim dəfsiz bu sər-məsti-xarab oynar
AriflərEşqin şərabından bir qətrə içən,Əlbəttə, od tutub yanar, ariflər!
AyrıldımMüjdə deyin düişənlərə,Bu gün mən yardan ayrıldım.
SəndədirMah camalın şölə saçır ay kimi,Gözüm, könlüm, ay Süsənbər səndədir.
Sənə nəLotuyam, bambılıyam, talibi-bəngəm, sənə nə?Çox gülüb, çox danışan, çox da cəfəngəm, sənə nə?
Mən fağırın xətirinə dəyibdiZinzal dərəsində suyun üstündə,Bir fahişə mən fağıra söyüfdü.
GedərAyaq kəsmə dost kuyindən, nazlı yar əldən gedər,Naşı bağban bağ bəsləyib heyva, nar əldən gedər.
DüşərəmKövrək könül eşq üzündən yaralı,Yana-yana, dağa-daşa düşərəm.
AğlamazmıEy məni qınayan, ağlama, deyib,Ağlar yarı gedən bəs ağlamazmı?
Ol zaman kim məst qıldı çeşmi məxmurun məniOl zaman kim məst qıldı çeşmi məxmurun məni!Xaki-pakə ol dəm etdim, mən fəda canü təni.
QasımMat qalmışam bu dövranın işinə,Heyranam vallahı, billahı, Qasım!
Sən məniSənə neyləmişdim mən bəxti qara,Niyə saldın bu azara sən məni!?
Əgər sərgəşteyi-dəhr eylədi dövran məni-zarıƏgər sərgəşteyi-dəhr eylədi dövran məni-zarı,Xoşam kim, hasilimdür hər zəman bir şux didarı.
KəklikVurulmuşam camalına,Gəl dərdimi qan, a kəklik.
Zaman ol zaman idiXoş ol zaman ki, rus mənə həmzəban idi,İngilis elçisi ilə, Mirzə xan ilə
OlaKönül sevdi gözəllərin xasını,Qasidin əlində naməlum ola.
Qəzəl: Qədin bəndəsidir sərvi-büləndQədin bəndəsidir sərvi-bülənd,Əzilür ləbinə ki şəkkər ü qənd
DüşmüşəmArif olan, diqqət elə, fəhm elə,Bir gözəl əlindən belə düşmüşəm.
Olu yarəb ki, düşə daməni-canan əlimə,Olu yarəb ki, düşə daməni-canan əlimə,Düşsə, billah ki, düşər çətri-Süleyman əlimə.
YalvarışBarilaha, zati-pakın eşqinə,Heç mərdi namərdə eyləmə möhtac,