Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Zülfi-ənbərşikəni ol büti-şəkkərsüxəninSaldı səhralərə müşkini qəzali-Xütənin.
Qəzəl 127تَرزبانی معدنِ زَنگار میسازد مراخامشی آیینهٔ اسرار میسازد مرا
Qəzəl 276ای صبح مرا حدیث آن مه کنای باد، مرا ز زلفش آگه کن
Rübai 165آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
Qəzəl 15Əqldən eşq cüda saldı, zəbun etdi məni,Daxili-silsileyi-əhli-cünun etdi məni.
Seher bize gel iy cân hayâtı seherün senSeher bize gel iy cân hayâtı seherün senGören görmeyene kim sıfâtı kamerün sen
Qəzəl 327مقام ما بسر کوی یار خواهد بودکه بر بهشت برین اختیار خواهد بود
Ləbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilərLəbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilər,Gərçi uçmaq hurusu cümlə ana can dedilər.
Ol lalərüxün işvəvü nazı çox imiş, çoxOl lalərüxün işvəvü nazı çox imiş, çox,Üşşaqə onun suzü güdazı çox imiş, çox.
Bu vətən torpağıdırBu vətən torpağıdır dövlətimiz, sərvətimiz!Ayla, ulduzla gülümsər, bu ulus bayrağıdır!
Yar üçün nazını çəkmək gərək əğyarlərinYar üçün nazını çəkmək gərək əğyarlərin,Gül üçün bülbülə min cövri yetər xarlərin.
Qəzəl 145صبح از جانهای روشن یاد میآید مراشام از تاریکی تن یاد میآید مرا
Qəzəl 295سینه پُر آتشم چو میغ از توچهره پُر گوهرم چو تیغ از تو
Rübai 176ای خاک تو آب سبزه زار صافیتابوت تو سرو جویبار صافی
Qıldı zülfün tək pərişan halimi xalin səninQıldı zülfün tək pərişan halimi xalin sənin,Bir gün, ey bidərd, sormazsan: nədir halin sənin?
Hemvâr assıdan ola cânâna cân vırenHemvâr assıdan ola cânâna cân vırenBu yolda kalb yazıla yacana cân viren
Qəzəl 328تا جهاندار، جهاندار جهان خواهد بوددل ما عاشق آن سرو روان خواهد بود
Mahi-tabandır üzün, ey afitabi-xavəriMahi-tabandır üzün, ey afitabi-xavəri,Təl’ətindən münfəildir şəmsü mahü Müştəri.
Zahida, ol sənəmin zülfi-çəlipasına baxZahida, ol sənəmin zülfi-çəlipasına bax,Aç bəsirət gözüvü, nərgisi-şəhlasına bax.
Yaşayacaq bu dünyadaAzərbaycan hökumətiYaşadırdı bu milləti,
Səfayi-söhbəti-cananı kim görüb, o desin!Səfayi-söhbəti-cananı kim görüb, o desin!Bəlayi-möhnətü hicranı kim görüb, o desin!
Pərakəndə şeir 147اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی استبه تن مباد سری کز هوای گل خالی است
Qəzəl 329یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینیدلت بگرفت در خانه برون آ تا جهان بینی
Rübai 178تا چند گریزم و به نازم خوانی؟من فاش گریزم و به رازم خوانی
Qəzəl 32O yarın gül üzarında, gönül, bir xarə yetdim mən,Şükür Allaha, işsiz qalmadım, bir karə yetdim mən.
Yarlıh dahi düşmese iki yâr arasındaYarlıh dahi düşmese iki yâr arasındaZîrâ ki düşer ol dahi ağyâr arasında
Qəzəl 329هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود
Mən ki, dərvişəm, fəqirəm, padişahi-aləməmMən ki, dərvişəm, fəqirəm, padişahi-aləməm,Ruhi-birəngəm, əgərçi rəngə girdim, adəməm.
Gərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbüləndGərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbülənd,Tapmışam təsxirinə ahi-dilimdən bir kəmənd.
Nizaminin “Xəmsə”siÖz dilində oxudum Sədini də, Qövsini də,Oxudum zövq ilə Xəyyamı da, Firdovsini də,