Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kim ki, rəqibə minnət edir vəsli-yar üçün,Bir əndəlibdir, sevinir novbahar üçün.
Qəzəl 214Qoy qopardım mən, atım dərd dolu qəlbi sinədən,Kimdi od parçasına sinəsini məskən edən?
Qəsidə 136Hüsnün bağı olmadan qoy mən cahan görməyim,Qəmin dağı olmadan ruhi-rəvan görməyim.
Məntiqül-üşşaq, fəsil 24چو آن شیرین سخن این نامه بر خوانددر آن بیچارگی کردن فرو ماند
Rübai 63Göz yaşım göstərir nədir qəmi-yar,Odu şöləsindən anlamaq olar.
Âlemde budur âdemînün hadd-i kemâliÂlemde budur âdemînün hadd-i kemâliKi ana tecellî kıla bir nûr-ı cemâlî
Qəzəl 392از لب لعل توام کار بکامست امروزفلکم بنده و خورشید غلامست امروز
Qəzəl 149مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار
Dedim: ey gül, niyə etdin məni zülfündə əsir?Dedim: ey gül, niyə etdin məni zülfündə əsir?Dedi: divanə olan şəxsə gərəkdir zəncir.
Mənim dədəmDədəmi istəyərdim,Dədə Qorqud deyərdim –
“Musiqi məclisinin türfə əlamətləri var“Musiqi məclisinin türfə əlamətləri var,Guş qıl, gör necə cansuz hekayətləri var”
Pərakəndə şeir 225کدامین سینه مجروح مهمان تو می گردد؟که شور حشر بر گرد نمکدان تو می گردد
Qəsidə 159Eşq sərib xalçasın, rəqs ilə gir meydana,Sat evini, var-yoxun tulla tamam bir yana.
Qəzəl 25به خرابات برید از در این خانه مراکه دگر یاد شراب آمد و پیمانه مرا
Qəzəl 97Könül vüsalının zövqünü tapmaqla saqi və sağərdən keçdi,Səfalı xəlvətinin həmdəmi olub, aydan, günəşdən keçdi.
Yuz kana girdi hum gozun fi l u al ileYuz kana girdi hum gozun fi l u al ileKi dâm u dâne eyledi şol zülf ü hâl ile
Qəzəl 394ز چشم گوشه نشینان نشان سودا پرسسواد زلفش از آشفتگان شیدا پرس
Qəzəl 250ای بر گل عذارت ریحان تر نوشتهوز مشک سوده نسخی بر گلشکر نوشته
Ol iki zülfdə rüxsareyi-canan görünürOl iki zülfdə rüxsareyi-canan görünür,Genə xurşid bu gün daxili-Mizan görünür.
Nə gərəkDoğmaya yad nə gərək,Yad yasaq muradlıdır.
Təmənna et, gülüm, verrəm, yolunda nəqd canım varTəmənna et, gülüm, verrəm, yolunda nəqd canım var,Əgər bülbül deyilsəm, ondan artıq min fəğanım var.
Pərakəndə şeir 239کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک برگیرد؟که انگشت از اشارت کردنش چون شمع درگیرد
Qəsidə 164Bir sehirkar şair mənəm cahanda,Sözlərimdə möcüz var hər zamanda.
Qəzəl 30نمیرد هر که در گیتی تو باشی یادگار او راچراغی کش تو باشی نور با مردن چه کار او را؟
Qəzəl 103Sanma tək bircə mənim qəddimi eşq eylədi xəm,İki qat eylədi dövranı da bu dərd ilə qəm.
Niçe kıla gözlerün gönlüm iline ahinNiçe kıla gözlerün gönlüm iline ahinAyı neye benzedem âyine al bir bahın
Qəzəl 397دلی دارم ز سودایش پر آتشدلم گرمست و جان گرمست و سر خوش
Qəzəl 287گر تو عاشق می شوی بر «واو» شو بر «جیم » و «هی »«وجه » را می شو تو عاشق کن نظر در «ری » و «خی »
Göstərir məscidi zahid ki, bu iyman yoludurGöstərir məscidi zahid ki, bu iyman yoludur,Bunu da bil ki, könül, meykədə ürfan yoludur.
İçdən səslərYurdumun bağlarının gülləridir ilmələrim,Dədə Qorqud qopuzundan ucalır nəğmələrim.