Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده استجبهه وا کرده صحرای بهشتی بوده است
Rübai 291چشمم به گل است و مرغ دستان زن تومیلم به می است و رطل مرد افکن تو
Qəzəl 642عشق را فرسودهای باید چو مندر مشقت بودهای باید چو من
Bəhri-eşqə düşdün, ey dil, zövqi-dünyani unut!Bəhri-eşqə düşdün, ey dil, zövqi-dünyani unut!Baliğ oldun, gəl rəhimdən içdiyin qani unut!
Di gözlerüne ki aparalar beni bindenDi gözlerüne ki aparalar beni bindenNiçe ki binde olam görmezem seni sinden
Qəzəl 1160اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده استخوشه پروین ز رنج آسیا آسوده است
Rübai 295خاقانی را خون دل رز دَردِهدل سوخته را خام روان پز درده
Qəzəl 643چشم دولت را اگر زین به نظر هستی به منآن فراق اندیش روزی باز پیوستی به من
Olur qəddim düta eşqin yolunda, hər bəla görcəkOlur qəddim düta eşqin yolunda, hər bəla görcək,Təriq əhlinə adətdir təvazö, aşina görcək.
Gözleründen esrimişdür hamr u hammâr epsem olGözleründen esrimişdür hamr u hammâr epsem olRaksa diler ki gele bu sakf ü dîvâr epsem ol
Qəzəl 1167آن که بزم می پرستان را پریشان چیده استمجلس ارباب دانش را به سامان چیده است
Rübai 299خاقانی را بیقلم کاتب شاهانگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه
Qəzəl 645جور دیدم تا بدید آن خسرو خوبان که من،عاشقم، وز من بپوشانید رخ چندان که من،
Şö’leyi-şəm’i-rüxün əğyarə bəzməfruz olurŞö’leyi-şəm’i-rüxün əğyarə bəzməfruz olur,Ah kim, yetgəc bana bir bərqi-aləmsuz olur.
Bu hastaya lebüni çünki sen şifâ kıldunBu hastaya lebüni çünki sen şifâ kıldunNe lâzım idi ki hecr ile bin cefâ kıldun
Qəzəl 1172دل به سر رفته است تا آن نقش پا را دیده استفرصتش بادا که محراب دعا را دیده است
Rübai 305گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواهشبهای فراقت چه دراز آمد آه
Qəzəl 654از بند زلفش پای ما مشکل گشاید بعد ازینچشمی که بیند غیر او ما را نشاید بعد ازین
Ah eylədiyim sərvi-xuramanın üçündürAh eylədiyim sərvi-xuramanın üçündür,Qan ağladığım qönçeyi-xəndanın üçündür.
Ağzunı anmağa sanemâ çün mecâl yohAğzunı anmağa sanemâ çün mecâl yohYohdur gümân ki kıl bilüne ittisâl yoh
Qəzəl 1173هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است
Rübai 308ای با تو مرا دوستی سی روزهاز خدمت تو وصل کنم دریوزه
Qəzəl 657من از مادری زادم که پارم پدر بود اوشدم خاک آن پایی کزین پیش سر بود او
Buldu kuyindən dəva dərdi-dili-bimarımızBuldu kuyindən dəva dərdi-dili-bimarımız,Sən ağasan, biz quluz, kuyindədir timarımız.
Kim âşık ise geçsün ahır noldı özindenKim âşık ise geçsün ahır noldı özindenİş toğru gerekdür ne kopısar bu uzından
Qəzəl 1178این که روزی بی تردد می رسد افسانه استپنجه کوشش کلید رزق را دندانه است
Rübai 327خاقانی را طعنه زنی هر گاهیکو ... طلبد به ... نجوید راهی
Qəzəl 658بنگر بدان دو ابروی همچون کمان اووآن غمزهٔ چو تیر و رخ مهربان او
Göz yaşımdan suzi-pünhanım edər arif qiyasGöz yaşımdan suzi-pünhanım edər arif qiyas,Necə kim, tə’siri-əncümdən degil əxtərşünas.
Zülfinde neçün düşdi gönül çîne mi dirsinZülfinde neçün düşdi gönül çîne mi dirsinOl çîne irişmeyene açına mı dirsin