Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dərdü möhnətin, ey sənəm, sənəm,Eşq ilə çəkən, bir mənəm, mənəm.
Dağıt o əyri qaşın üstə zülfi- qarə, yerDağıt o əyri qaşın üstə zülfi-qarə, yeri,Vuranda qeybəti-kübradə zülfüqarə yeri.
Qəzəl: Ötən ay gəlmişidim şəhrə, ey Raci, hilal-asaÖtən ay gəlmişidim şəhrə, ey Raci, hilal-asa,Məni üryan ü ləğər görcəkin el baxmadı əsla
Pərişan etmişəm zülfü-pərişanı, ağan camPerişan etmişəm zülfü-pərişanı, ağan cam,Pərişan etmək olmur hiç dünyam, ağan cam.
Qəzəl 965Bu həyatda hamı olmuşdu giriftar özünə,Unudub haqqı tamam, tək ümidi var özünə.
Qitə 193Xaqani, haqqlısan nalə etməkdə,Çünki, yoxdur sənin dostun, aşinan.
Qəzəl 3Ey əqlü fəhminə qalan aciz sualımız,Şərh etməsək də biz, sənə vazehdir halımız.
Cami-Cəm, fəsil 63Əhsən, o peşəkar yoxsul insana!Qanedir dünyanın azı-çoxuna.
Işkı odı dilberün bu başa çıharsaIşkı odı dilberün bu başa çıharsaOla aceb ol od ile başa çıharsa
Qəzəl 138بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟مشک را این حد نباشد، نکهت گیسوی اوست
Qəzəl 147روشن است این و راست میگویدآن که «مه روی ماست» میگوید
SularSular var, arası buz bağlayıbdır,Sular var, yarası duz bağlayıbdır.
Qəsidə 151Bahar gəldi, cahan cənnət oldu, bəxt cavan,Qızılgül örtüyü üzdən atıb, olub xəndan.
QəlbimHər kəsin bir qəlbi varsa, mənim iki qəlbim var,Hər ikisi bir vüsalın həsrətilə çırpınar.
Rübai 158Gəl sayma xarabatı oyuncaq, gəlmə,Əvvəlcə qələndərlik elə, bax, gəlmə.
Qəzəl 28Yandı könül, kül oldu, yetişmiş vüsalına,Can xəstələndi, yetməz əli həsb-halına.
İrəvan taciriBir nəfər irəvanlı bazərgan,Hacitərxanə pənbə etdi rəvan.
Məsnəvi 6گفت شخصی به شاه اسماعیلکای فلک تخت آفتاب اکلیل
Al qələmə“Yoxdur eybim, – desə hər kim, – məni tənqid eləmə”,Baxma, bic tülküdür, ay Kirpi dayı, al qələmə.
Müfrəd 4ز دولت تو مرا دست داده بود دمیبه بندگیت که تاریخ روزگار من است
İqbalnamə, fəsil 14Müğənni, sazını ələ alsana,Xoşahəng nəğməndən bizə çalsana!
Qəzəl 93گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش
Uca dağBu qədər ucalıq, nəyə gərəkmiş?Meşə qurşağından, çay topuğundan.
SözEy söz, nola dersəm sənə xürşidi-səmavat,Səndən alıyor nurü ziyayi həmə zərrat.
Samur çayıBizim Qafqaz dağlarından şırıl-şırıl süzülən,Çəmənlərin gərdəninə inci kimi düzülən,
MəhəbbətSevgininMəqsədi yoxdu,
ZirvəZirvəyə qalxıram dolama yolla,bu yol əziyyətdi, tamaşa deyil.
Vətən ətriHərdən mənə elə gəlirEldən uzaqdayam mən,
Borc içindəKasıb da borc içində, kalan da borc içində,Ölən də borc içində, qalan da borc içində.
Qadir Allah bir də səbəb salaydıQadir Allah bir də səbəb salaydı,Bəyaz cəbinində tağı görəydim.