Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Doquz yaşında zəki, uslu bir çocuq: Ənvər...Sinifdə tam iki ildir, birincilikdə onun
NədiBoy-buxun, sir-sifət, cavanlıq səndə,Bulud tək tutulub dolmağın nədi?
Ayağa durmazZəhmətim əşəddir, bülbülüm gülsüz,Zar olur könlümüz, ayağa durmaz.
BənövşələrO yar gəzən oylaqlarda,Bir də açdı bənövşələr.
GörünürUzaq-uzaq dağ başındaTala-tala qar görünür.
NəzirəMənim ey naxçıvanlı şairə heyran olan konlüm,Yazan latayilate matü sərgərdan olan könlüm.
DağlarEşidin, dərdimi sizə söyləyim,Düşmüşəm Vətəndən aralı, dağlar!
YaşadımSadiqlikdi, səxavətdi sənətim,Gur məclisdə, ağır eldə yaşadım.
KönülGören deyər: nə ağlarsan,Hər dərdi baş olan könül,
Əmoğlu(Sabirə nəzirə)*Beş gündü cahan, dövləti neylərsən əmoğlu?
QocaldımYaman yerdə yoxlayıb məni,Hey desəm də qocalmaram, qocaldım,
Var mənəmTəbib gəldi məni gördü ağladı,İndi bildim yaman dərdim var mənəm,
Qəzəl: Atma zinhar sitəm daşını divanələrəAtma zinhar sitəm daşını divanələrəKi pərilər yığılıbdır bu pərixanələrə
Vəfasız xanımEşqi, məhəbbəti unudan xanım,Nə qəsd edib yara vurdun Əfqana.
NeyləyimKönül, sevən dost bağına vara bilməm, neyləyim?Açılıbdı taza güllər, dərə bilməm, neyləyim?
Qarı ilə deyişməAşıq Hüseyn*Sənə qurban olum nənə,
OlmazDedim, könül, bacar yaxşılıq eylə,Həmişə əlində ixtiyar olmaz.
Bağışla məniFamilyan Vəzirov vilayət xanı,Şərəfi Hatəmsən səxavət kanı,
Allahın aslanınaHəm kərimsən, həm alimsən, həm qüvvətli, həm də uca.Gecə-gündüz könlüm istər, dilim eylər iltica.
Sən tək, ey gül, demə gül gülzarə gəlmiş, gəlməmişSən tək, ey gül, demə gül gülzarə gəlmiş, gəlməmiş,Şəhr ara hüsnüncə namə barə gəlmiş, gəlməmiş.
Mən gəzirəm bu yaşımdaMən gəzirəm bu yaşımda,Bu dünyanın qarasında.
Dil saçından oldu sevdayi mizacDil saçından oldu sevdayi mizac,Cana, şirin ləblərindən et əlac.
GəlinNagah mənə urcah oldun,ay qaşları qara,gəlin.
Qadasın aldığımAşiqinəm sənin axı,Əzəl qadasın aldığım.
ÇəkməsinHər cəfənglər saz götürüb, söz deyib,Şairlik ismini sana çəkməsin.
Məni dün seyri-əyağ mey birlə saqi dəstgir etdiMəni dün seyri-əyağ mey birlə saqi dəstgir etdi,Famxanəsində bir idüm rövşənzəmir etdi.
Xoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idiXoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idi,Bəzmim pilov, çay ilə rəşki-cinan idi,
Qəzəl: Atəşin göynər özü sineyi-suzanımçünAtəşin göynər özü sineyi-suzanımçün,Bəhr hər dəmdə açar didəyi-giryanımçün
Nisbət sənə’ ey şux, Züleyxa ola bilməzNisbət sənə’ ey şux, Züleyxa ola bilməz,Bu işvədə, bu qəmzədə Leyla ola bilməz.
Qəzəl 227Rəf qıllam hər bəlasın bu dili-divanənin,Dağ seli çağrılmamış mehmanıdır viranənin.