Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ərrəhman... əlləməl-Quran,Xələqəl-insan... əlləməhül-bəyan.
Eldən vüqar alaramTəpədən yol salaramDağlara qalxmaq üçün.
TənqidBir adət olmuşdur tənqidçilərdə:“Yeni söz deməyib şair əsərdə”
Uşaqlar çimirAxşamacan çimsələrAlmaq da istəməzlər
Məqsədin kəşfiDostlar, mənim əhvalımdan siz olunuz baxəbər,Gorun mənim şadlığımdan qalmışdırmı bir əsər?
Sazaq əsdiSazaq əsdi dağdan, hava bulandı,Xəzan oldu bağlar, yarpaq saraldı.
GərəkBulud zülflü, ay qabaqlı gözəlin,Duruban başma dolanmaq gərək.
NərimanNəriman Nərimanovun vəfatı münasibətilə yazılmışdır*Şərqə bir səadət aradığın gün
Dənizə göz yaşı deməyin...Dənizə göz yaşı deməyin,Deməyin: “Göylərin göz yaşıdı dəniz”.
Dünya, ey gözəl dünyaGündüzlər – al Günəşin,Gecələr – gümüş Ayın;
Bar gəliPayız olcaq bağlar tökər xəzəli,Bahar olcaq bağçalara bar gəli.
ŞirinmişBunu yaxşı bilir arif olanlar,Qürbətdə yar sevmək nə şirin imiş.
KimiNə baxırsan maral gözlüm,Mənə biganələr kimi,
Bir nəfər adam öldürənin ziyarəti münasibəti iləMəşdi keçən il əzmi-Xorasan eləmişdi,Xalqı bu gözəl karına heyran eləmişdi.
Molla QaraDillərə salaram səni,Od tutarsan, molla Qara.
Qəsidə 28ای از تو نام گوهر شاهان برآمدهاعدات یکسر از سر و سامان برآمده
Son bahardaHəmşirəzadəm için*Kədərli, sisli bir aqşamdı, ağlıyordu səma;
Daşa dəydiMəhəbbətim daşa dəydi,Könlümün çırağı söndü.
Ey könül, sənə həmdəm, bir qaməti ərər gərəkEy könül, sənə həmdəm, bir qaməti ərər gərək,Qaş qara, kiprik qara, ruxsarı da əhmər gərək.
Ol gün ki çıxdı Şişədə meydana dördaşıqOl gün ki çıxdı Şişede meydana dördaşıq,Qoydu tamam evleri viranə dördaşıq.
Bülbül mənim əfqanıma qatlanmadı uçduBülbül mənim əfqanıma qatlanmadı uçdu,Yanm gecə qönçə yuxudan durdu və köçdü.
EyləyirBozmolladan baxdım dağlar başına,Gördüm bulud göydə fəqan eyləyir.
İsitməFəryada gətirdin məni sən canə, isitmə!Döndərmə gözüm yaşın ümmana, isitmə!
Meydan mənimdirMəndən salam olsun əcəm oğluna,Meydana girəndə meydan mənimdir.
Niyə döndüBir dön bəri, ərzimi al,Üzün məndən niyə döndü?
QardaşımSən təki bir dərdə məndə düşmüşəm,Qoyma acıqlansın ana, qardaşım,
Qəsidə 40Bəzəyib çalmasını öndə hökmdar gedər,Düşüb ardınca onun xalq da ki naçar gedər.
Qitə 286Gecə göç əzmi ilə ayrılanda Şirvandan,Təəssüf eylədi qəlbim, ciyər alovlandı,
Qəzəl 366Yüksəlir göylərə, ey mah, fəğanım sənsiz,Nəyə lazımdı keçir ömrü zəmanım sənsiz.
Qəzəl 875دمشق عشق شد این شهر و مصر زیباییز حسن طلعت این دلبران یغمایی