Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İçindən alışıb o, yana-yanaMüşgül diləyini gətirir dilə,
Bəhcətabad xatirəsiUlduz sayaraq gözləmişəm hər gecə yarıGec gəlməkdədir yar yenə olmuş gecə yarı
Diyari-eşqə sultanəm, dila mən də zəmanimdəDiyari-eşqə sultanəm, dila mən də zəmanimdə,Vəzirimdir ğəmü ğüssə oturmuş iki yanimdə.
OlsaNəğməkarın nə günahı, tarçı neyləsin,Muğam kimi möcüzəyə qulaq kar olsa?
OxuOxu, sevdiciyim, öz həvəsinlə!İlham qanadlanır sənin səsinlə.
OlduXalq yazıçısı Sabir Əhmədlinin şəhid oğlu Məhəmmədin əziz xatirəsinə*Kəlbəcər dağlarında
Ay üzər, üzərCamalın şöləsi gəzir cahanı,Necə ərş üzündə Ay üzər, üzər.
Ondan öldürBaşına döndüyüm, xanlarm xanı,Könlümün mətləbin bil, ondan öldür!
VətənKönlümün sevgili məhbubu mənim,Vətənimdir, vətənimdir, vətənim.
NankorluqGözləri qapıda, fikri uzaqda,Çırpınır, sıxılır öz yatağında.
Mənim TanrımMən bir zaman öz-özümdən uzaxdım,Dün bir işıq buldum, ruhuma taxdım.
MünacatVarlığımla, ürəyimlə,Hissim, duyğum, diləyimlə,
İnsan tək deyilYuxunu evdən qovubşeirim keçib yerinə,
BakıGöy sularda yelkən açan gəmilərAğ göyərçin ləpələrlə öpüşər.
Dəbə düşüb…Xalqı sevmək indi yamanDəbə düşüb,
Həyatda ümidÜmid əgər bu qaranlıq cahanda olmazsa,Kim axtarardı həyatın şəfəqli çeşməsini?
Yersiz iftixarSizə deyim qəribə bir hekayət,Ağıllılar ondan alsın bir ibrət.
KarvanGecənin qulağında kədərli zəng səsləri,Ağır-ağır yol gedir karvan şimala sarı.
Ailə kiçik bir dünyaya oxşarHəyatı əyləncə sanma sən nahaq,Bu gün yuva qurdun, sabah dağıtma.
Ananın qızınaEy əskidən bəri yasa bürünən,Şərəfli anamın gülüzlü qızı,
LayiqdimiMənim kimi bülbül olmaq,Güllərinə layiqdimi?
QabağındaO şux qəmzələrin, xəncər kirpiyinGundə olur yuz min qan qabağında,
Tək ağacXalqıma ithaf*Buludlar çaxnaşır göyün üzündə,
İndiQəm əlindən şikəstəyəm, ovrağam,Dilim eylər nalə indi, zar indi.
BilmərəmBaşına döndüyüm pərim,Get pərim, gələ bilmərəm.
DamcılarI**Durmuşam sahildə... Dənizdə tufan,
Qürubə qarşıYanar ruhum dəmadəm, ruhi-məcruhum yanar, sızlar,Bütün aləm dəyişmiş sanki, həp qəsvətnüma, məhzun...
Tə’ziyə günlərindəSəsi artdıqca əza günləri fəryadımızın,Sayı cənnətdə çoxalmaqdadır arvadımızın:
Bax-baxHanı Ağbabanın uca dağları,Bir başımdan qalxan dumana bax – bax!
Qəsidə 19سودا زده فراق یارمبازیچه دست روزگارم