Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Faşistlərin burnun əcəb ovdular,Qoşunların Moskvadan qovdular.
ŞüvəlandaYenə saymazyana qırmaclayaraq AbşeronuSovurur xəzri narın qumları hiddətlə, budur,
Rübailər, 167Yarım dedi ki, durma, ələ bir cam al.Qəm çəkmə, mey iç, bu dünyadan ilham al.
Rübai 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Qəzəl 32ما را به در میکده دادند اقامتای زهد ریایی بروی رو به سلامت
Qəzəl 184گفت از برای چیدن گل در چمن شدیاز مات شرم باد که پیمانشکن شدی
Qocalıqdan şikayətƏfsus qocaldım, ağacım düşdü əlimdən,Səd hey cavanlıq!
Sabirin şərəfinəXəyalım bu gecə varaq-varaqdır.Dilsiz əsrləri o yaracaqdır.
YarımadınYastı-yastıyapalaqlar yarıdı,
Dəvəsi itən kəsBir kişinin itmiş idi dəvəsi,Axtaran zamanda tutub həvəsi
EtibarGöyərçinin qan qardaşı alabaxtaPəncərəmin qabağında bir budaqda
İsmətYox oldu o gülərüz,o ağ, bakirə bədən.
Şair ölümünə mən inanmıramBir duma təkləndi, bir şam qaraldı,Bir dalğa qıy çəkib itdi dənizdə.
Gülşəni-raz, fəsil 45اگر خواهی که این معنی بدانیتو را هم هست مرگ و زندگانی
Şəm’ tək könlüm yanar yüzin görüb cananəninŞəm’ tək könlüm yanar yüzin görüb cananənin,Şəm’idən hasil həmin yanmaqdurur pərvanənin.
Lülə fırlatdılarMilləti mildən milə fırlatdılar,Zilləti bəmdən zilə fırlatdılar.
QaldıCanım cida düşdü, gedir vətəndən,Məkanım, məskənim, virana qaldı.
Qəzəl 155عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو
DolansınGərdəninə neçə şahmar dolanıb,Könül istər, o şahmara dolansın.
İstərəmİzin versən oğrun-oğrun,Tər qoynundan nar istərəm.
Əkin nəğməsiÇək, şumla yeri, durma daha, qaşqa kəlim, çək!İndi sənə yem, su verərəm, durma, kəlim, çək!
Yoxuşa doğruBir günün altında günümüz ayrı,Bir qəm harayında ünümüz ayrı,
Qızlar bağçasıİştə bir aliheyi-hüsnü cəmal,İştə bir malikeyi-fəzlü kəmal.
Qəsidə 1ای دل عبث مخور غم دنیا رافکرت مکن نیامده فردا را
HasiyəVərdişin təsiri gör nə böyükdür.Hələ də gül, bülbül,
Səsli qızSənin səsin, gözəl qız,Səslərin ən gözəli.
Məsnəvi 25شد گذار عزبی از در باغدید در باغ یکی ماده الاغ
QayğıÜzümü söykəyib öpdüm torpağı,mənə şoran yerdə
QızımŞəfiqə Axundova bəstələmişdir*Məhəbbətlə gülşən olub
Qəzəl 145نه عقلی و نه ادراکی و من خود خاک و خاشاکیچه گویم با تو کز عزت ورای عقل و ادراکی