Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Boranlı qış gecəsi, şaxta şiddətilə kəsirKülək vıyıldayaraq səs salır biyabanə;
Payız çağındaPayız çağında hər səhər soyuq-soyuq külək əsər.Ağaclara, budaqlara dəyəndə yarpağın tökər,
İnsanam mənMəni nə bənövşəyə,Nə lələyə oxşadın.
Analar ağlarAnam,Sapunqaraya analar gəlib ağlar.
Nə olar?Sən ey könlümün dostu, sirdaşı,Niyə küsürsən hər qədəm başı?
Fəqrlə tapdım özümə mən əlacFəqrlə tapdım özümə mən əlac,Qalmadı dərmanə daha ehtiyac.
QaraçılarSiz çöllərdə, biz şəhərdə çürüdük,Deyin görüm, macarmısız, yoxsa türk?
Ey gül, sənə yoxdur bu nəzakətdə qərinəEy gül, sənə yoxdur bu nəzakətdə qərinə,Kuyin çəməni tənə vurar xüldi-bərinə.
NeyləyimKeçdi bahar, bitdi güz, o dağları qış aldı,Dost elindən bir xəbər almadım, neyləyim?
Ana diliBir gün əsir düşmüş bir qəhrəmanıSorğuya, suala çəkəndə cəllad,
Bir insan doğuldu... Öldü... yığıldıBir insan doğuldu... Öldü... yığıldı,Danışdı “natiqlər”... Yaşardı min göz.
GəlinSən ki, bu qaydada belə gözəlsən,Yoxdu gözəllikdə sənə tay, gəlin!
Yad ağı gəzərSəyyad olan seyrə çıxar səhraya,Ya tərlan axtarar, ya dağı gəzər.
VarƏzəl başdan bu dünyanın,Xalq eyləyən ətası var.
Şeyxin bir mö’cizəsinə ithafBaxdıqca könül qan olur əhvalına şeyxin,Yandı ürəyim tərcümeyi-halına şeyxin.
Oy oda məniMən qürbətin qucağında yatıram,Bir kimsənəm yoxdu, oyada məni.
Hər kəs açırsa ağzın, qövlü qərəzdi yeksərHər kəs açırsa ağzın, qövlü qərəzdi yeksər,Bir mətləb üstə hər ay bəhsi-ləsasət eylər,
Qəzəl: Nə ləbdir vəh nə ağızdır bu yarəb vəh nə sözdür buNə ləbdir vəh nə ağızdır bu yarəb vəh nə sözdür buİraq olsun yaman gözdən nə mijgandır nə gözdür bu
Qəzəl 2681Asimanda sönməsə ulduz günəş taban olar?Göz yaşı tökməzsə göylər, sübh yeri xəndan olar?
Qəsidə 13Bağları sübh yeli, gör, nə müəttar eləyib,Xoş hava torpağı da müşkə bərabər eləyib.
Qəzəl 94Qırmızı donda o qamətlə sən, ey huri üzar!Bir əlifsən kim, qızıl xətlə yazıb pərvərdigar.
Cami-Cəm, fəsil 105Mərhəmət göyləri ürəkdir, gerçək,Fani olan deyil, əbədi ürək.
Erenler bu dünyâya kılmaz nazarErenler bu dünyâya kılmaz nazarBunda aklı var gişi kılmaz karâr
Sirlər xəzinəsi, fəsil 60Ey şair, sabahını uğurlu görsün aləm,Bu işdə bir dost kimi tutdu əlimdən qələm.
Ənisül-arifin, 14عالمی را کین صفت بر سر زندآتش اندر دین پیغمبر زند
Qəzəl 22مرا در آتش غم، عشقت آن زمان انداختکه عشق روی تو آشوب در جهان انداخت
Oğluma nəsihət (Ey oğul, bil ki, ola əta kani)Ey oğul, bil ki, ol əta kaniXəlq edib səndən ötrü dünyani.
Qitə 2دلا تا کی همی جوئی منی راچه داری دوست هرزه دشمنی را
GəlsinKim cənnətə örnək dilər, İstanbula gəlsin,Kim aləmi görmək dilər, İstanbula gəlsin!
Müləmmə 22نسیم الصبا قادم اذ تبسمفقدم و قل للصبا خیر مقدم