Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا سلامترو شوی ای راهروآیت الکرسی بخوان و راه رو
Rübai 8پرتاب پریده را بشست آوردنشکرّ ز عصارۀ کیست آوردن
Qəzəl 51دلم شکست بدان زلفهای پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد
Bir dəstə gülİranlı deyir ki, ədl ilə dad olsun,Osmanlı deyir ki, millət azad olsun,
Ellər gözəliNal tökən dağları yel kimi keçər,Hər zümrüd yamacdan bir çiçək seçər,
Əsgər andıDağdan, daşdan gəlir səsim,Xatirələr yolum indi.
Bu dövri-fanidə beş gün kişininBu dövri-fanidə beş gün kişininBir yaxşı, vəfalı yarı gərəkdir.
Sən mənə lazımsan sutək, havatəkSən mənə lazımsan sutək, havatək,Sən mənə lazımsan öz canım qədər,
İkimiz“İstedad əsil-nəcabətdən artıqdır”*Volter*
XoşbəxtlikƏziz ata, əziz ana,Göndərməyin məni
Çağırdın, ey səmənsima, yanağuna düşən tərdürÇağırdın, ey səmənsima, yanağuna düşən tərdür,Kətan yagdıq bilə ol tərni, ey simin bədən, dərdür.
Kənzül-həqayiq, fəsil 34چو بهتر در زمانه علم و جانستبدان کین علم جان آخر زمان است
Arpanı aş şəklindəSoxuruq burnumuzu hər yerə baş şəklində,Bu səbəbdən qalırıq axırı çaş şəklində.
VerirBu gün bir hikmət görmüşəmAləmə iman verir,
Qəzəl 22اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات
YaxşıdıGəşt elədim, bu dünyanı dolandım,Kəlbəcərin xeyir-şəri yaxşıdı.
İstərəmÇağırram pirim Əlini,Ağamnan imdad istərəm.
Kəndli və ilanGəldi bir kəndlinin yanına ilan.Dedi: “Bundan sonra mənə gəl inan.
Birinci – sonuncuAtam ucaboylu bir cavan idi,Bu saçıqırovlu yaşımdan cavan.
Ey pəriyi-istiğna!Hicrin misalı canımı yandırdı vüslətin,Hirani-eşqdirmi behişti təbiətin?
Şeir 150به سوزنی ز ره شکوه گفت پیرهنیببین ز جور تو، ما را چه زخمها بتن است
Yadıma düşdüQa... qa...bura bir quş qondu.
"Vankə"Allaha yalvardım: “Ağ daş, qara daş,Yalqızlıq çətindir, bana bir qardaş!”
Qəsidə 23نه عاقل است که دارد در این سرایِ رحیلقصّیر عمرِ خود اندر امید هایِ طویل
Şəhla gözlümHəsrətinlə gecə-gündüzŞölə çəkib, yanıram mən.
Qəzəl 126بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
Külək - ot"Hökmdar küləyə, xalq ota bənzər. Külək hardan əssə, ot başını o tərəfə əyər".*Konfusi*
Duyğulu baharŞirin uğultular qalxdı dərədən,Bir ney nəvasıtək yayıldı döşə,
İqrar verdim, dönmən ələst bəzmindənİqrar verdim, dönmən ələst bəzmindən,Verdiyim iqrarı imandan aldım.
KüsmərəmMən şirin ləhcəli bir bülbüləm ki,Güllərdən küsərəm, səndən küsmərəm!