Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شوری از شیوه شیرین تو پیدا آمدآدم از خلوت عزت بتماشا آمد
Rübai 40گر حرف به تو جمال خود بنمایدبر تو در گنج معرفت بگشاید
Əlinin əshabələrlə zarafatıBir zaman Kufədən şəhi-dövranŞamə bir qasid eyləmişdi rəvan.
Qitə 78بوصل اندرون یافتم کام خویشرهاندم ز دام غم اندام خویش
Niyə ürkürsənNeçə şerimdə görüb türk sözünü,Vay dədə, vay deyə yumdun gözünü.
Rübai 40آنرا که بد امید وصال از چشمتدور از لبت افتاد به حال از چشمت
GörürəmTazə şəhərdən Qəyyur əyyar əfəndiyə oxşatma*Arifin hər işi dünyada fənadır, görürəm,
Gecənin romantikasıBu yatmış küçələrdə bu gecə mənəm ayıq,Mənəm addımlarımla bu sükuta yaraşıq.
Rübai 134Gördüm bacadan dünən gözəl bir oğlan,Ondan de, gözəllikdən əgər dəm vursan.
Qəzəl 22دولت آن است که یارم ز در لطف در آیدقامتش بینم و کارم همه جا راست بیاید
Atəşkədə, fəsil 18شد فرشته ارض سوی آسمانکه فرشته ابر باز آمد دمان
Qəzəl 63نیِ بینوا ز شکّر به نوا شکرفشان شدچه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد
Şahnamə ("Şəhim, tacidarım, qəvi şövkətim!")Şəhim, tacidarım, qəvi şövkətim!Mələk – ehtişamım, fələk – rüf’ətim!
Torpağın tələbiŞairim! Qələmi götür də dinlə,Bir yeni dastan yaz öz əllərinlə!
Daha inanmıram...Daha inanmıram boş vədələrə,Göz yaşın od olsa – qəhər demərəm.
Gül üzün həmdəmdi müəttər zülfəGül üzün həmdəmdi müəttər zülfə,Öz nəkhəti bəsdir, gülab istəməz.
Qəlbimtək tutqundur payız səmasıQəlbimtək tutqundur payız səması,Axır gözlərimdən yaş gilə-gilə,
Qafqaz“Qafqaz özünün ümumdünya-tarixi*əhəmiyyətini bir daha nümayiş etdirdi.*
Odla su arasındaSaçları ağ ipəkdi,gözləri mavi dalğa,
Mənimlən ta yaman oldun, məni öldürdü qayğularMənimlən ta yaman oldun, məni öldürdü qayğularKi, ayatına demişlər, sənün yanında bədgular.
Səadətnamə, 40از نصارا چو صوفیان فضولگشت مشهور اتحاد و حلول
Mail tək ağsaqqal kimi...Dördü qəm çiynimdə, hey ömr eylərəm hambal kimi,Bax, bu hamballıq yazılmış alnıma iqbal kimi.
Bu günDərs alanlar gəlib məndən dərs alsın,Sinəmin dəftərin açıram bu gün.
Rübai 28با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای و از کجا آمده ای
ÇataçatEl yeridi, yalqız qaldın səhrada,Çək əstərin, çal çatığın çata-çat.
GəlməzHərcayıya söz açarsan ədəbdən,İrişər, anlamaq huşuna gəlməz.
Bəradərim FiridunbəyəTƏQDİM ETDİYİM RƏSMİMİN ALTINA*Qəlbinə yəs, iğbirar açan
II. Mənə toxunmaBu qürub çağında mənə toxunma,Qayıt get,
MəktəbMəktəb nə demək? Xadimi-qüdsiyyəti-millət.Məktəb nə demək? Baisi-ülviyyətü şövkət.
Şeir 165پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجلتیشهای بود که شد باعث ویرانی من