Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Cəfayi yarə səbr etmək tükənməz bir səadətdir!Olursa əksinə, ey mah, tələt bil ədavətdir!
Qitə 38رسول دید که جمعی گسسته افسارندبه چاره خواست کِشان رِبقَه در رِقاب کند
SabirimMayın son günüdür, doğulduğun gün,Dağlar tül örpəkli, çiçəklər gülgün.
Qəzəl 159سپاه صبح زد از ماه خیمه تا ماهیستاره کوکبه آفتاب خرگاهی
Oxuma, bülbülBu bahar oxuma, bülbül, sən allah.Zülmətdir,
Heyrət etdim təbiətin acizliyinəDəyişirik gəzə-gəzə Azərbaycanı,Təbiəti yenilməyən gücdür, qüdrətdir.
Bax, nəzər eylə də həmən arif ol.Bir gözəlin vücudunun şəhrinə,Bax, nəzər eylə də həmən arif ol.
SevirəmSevirəmBənövşə tək
GəldimYar, səni ədalət bildim,Mən qapna dada gəldim.
“Qürbət” şairiBir kimsə göndərmir xaricə məni,Şair var, yollara baxır müntəzir.
BakılıDünyaya tanıtdı AzərbaycanıBakının şöhrəti, Bakının şanı.
Kərim babaİcazə ver xəbər alım:“Köçkün” olanda mahalın,
Sənəm, alEy təzə şahbazım, həm sərvnazım,Qulluğuna bir ərzim var, Sənəm, al!
Mən bəşərdə çox sifətlər görmüşəm…Ta inamım qalmayıbdırBir kəsə…
Sənin nəyin varQəvaməssəltənəyə*Sən, ey alçaq xain, zülmkar Qəvam!
Ayı və şirƏlbir olub bir ayı bir şir ilə,Ovladılar dovşanı tədbir ilə.
Torpağın ürək döyüntüsüQış qaraldı, axşam qəribliyi çökdü sinəmə,Kövrəldim yaman.
Gəldim bu yerlərəGəldim bu yerlərəVə əllərimi
Başımız üstündəBaşımız üstündəBuludsuz açıq səma
Hüsn mülkündə saçın tapdı böyük bir şöhrətHüsn mülkündə saçın tapdı böyük bir şöhrət,Bu qəra üzlüyə bax gördü nə ali hörmət!
Batbat yeyən uşaqlarƏqrəb yuvası, palçıq evlərdə,Daş əsrindən qalma iyrənc yadigar,
ŞamamaCan verib yüz minnət ilə almışam,Göndərirəm səni yarə, şamama!
Dənizə yağış yağdıDünən şıdırğı yağış yağdı,Sahildəki adamların
– Yenə fikirlisən? Yenə qüssə, qəm?– Yenə fikirlisən? Yenə qüssə, qəm?Heç kimə qalmayıb, inan, bu aləm!
Qəzəl 1980Eşq dağında belə şöleyi-qeyrət qalmayıb,Soyuyubdur al günəş, onda hərarət qalmayıb.
Rübai 196Vurma Xaqaniyə acı tənələr,O, səndən nə qorxur, nə qaçmaq istər.
Qitə 30Mən hər nəyə könül verib oldum əsir ona,Çün eşqimin hərarətini gördü ruzigar.
Qəzəl 257یار ز پیمان ما گر چه سری میکشدبار غمش را دلم بیجگری میکشد
Yüzüm hazân u gözüm hem-çü ebr-i nîsândurYüzüm hazân u gözüm hem-çü ebr-i nîsândurVücûd ile ademüm işiginde yeksândur
Şərəfnamə, fəsil 29O cənnət suyundan, ey saqi, tez dur,Atəşlə yoğrulmuş qədəhi doldur!