Yersiz iftixar

Sizə deyim qəribə bir hekayət,Ağıllılar ondan alsın bir ibrət.

Abbasqulu ağa Bakıxanov1 dəq
Karvan

Gecənin qulağında kədərli zəng səsləri,Ağır-ağır yol gedir karvan şimala sarı.

Balaş Azəroğlu19381 dəq
Ailə kiçik bir dünyaya oxşar

Həyatı əyləncə sanma sən nahaq,Bu gün yuva qurdun, sabah dağıtma.

Mədinə Gülgün19741 dəq
Qərib quşuma

Qərib quşum, bu gəlişin nerədən,Uçub gəldin hansı dağdan, dərədən.

Almas İldırım1 dəq
Körpələr

Bilgəh qəbiristanındaMuncuq kimi düzülüb

Mirvarid Dilbazi19951 dəq
Əvəzində

Növrəs İman:**Ya mənim adımı, ya öz adını,

Usta Abdulla1 dəq
Qabağında

O şux qəmzələrin, xəncər kirpiyinGundə olur yuz min qan qabağında,

Molla Pənah Vaqif1 dəq
Yavaş-yavaş

Dəli könlüm xəyal etmə, gəlirəm yavaş-yavaş,Cismim hicranın bölürəm yavaş-yavaş.

Xəstə Qasım1 dəq
Vaxtıdı

Budu gəldi bahar fəsli,Dağların lala vaxtıdı.

Aşıq Abbas Tufarqanlı1 dəq
Günəş batır...

Günəş batır... yenə dəQan tökülür sulara,

Zeynal Xəlil19651 dəq
Küçük bir levhə

Ehtizaz etmədə hər yanda behişti-nəfəxat,Oqşuyor səhn çəmənzarı yenə ruhi-bahar.

Hüseyn Cavid1 dəq
Ağa dərviş

Bir tazə qəsidə edib inşad ağa dərviş,Xırmanda qurub şivənü fəryad ağa dərviş.

Məmməd Səid Ordubadi1 dəq
Gedirəm

Məni salma yanar oda,Gedirəm, ana, gedirəm.

Aşıq Heydər1 dəq
Qəsidə 14

Göylər şərəflənir yüksəkliyindən,Aləm nöqtəsinin mühiti sənsən.

Fələki Şirvani8 dəq
Mənə

Salam olsun sənə Molla Məhəmməd,Təzə aşıq oldum, saz göndər mənə.

Molla Cümə1 dəq
Çobandağı

Səndən axır abı-kövsər,Suyun baldı, Çobandağı.

Aşıq Bəsti1 dəq
Naxçıvandan bir nəfər dostuma

Özgələr dərs oxuyur, alimi-ferzane olur,Özünə, millətinə qövli-həkimanə olur,

Əliqulu Qəmküsar1 dəq
Sultanım

Bir bivəfa yar ucundanYetişdim cana, sultanım.

Aşıq Musa1 dəq
Rübailər və fərdlər

Hər çəmən səhndə kim ol şahi-şuxvəşin olurDudi-ahım əbri-gövhərbar tək örnək olur

Qövsi Təbrizi1 dəq
Olum

Ay ana, bu cüt sonanınHansına qurban mən olum?

Aşıq Valeh1 dəq
Varmı

Binadan gözəl olmayanTelin qədrini nə bilər,

Xalq ədəbiyyatı1 dəq
A yaz ayları

Başladı novbahar, çəmən seyrinə,Çıxıbdı gözəllər, ay yaz ayları.

Miskin Abdal1 dəq
Amandı dur məzardan

Beş-altı yüz nəfər dələ alır kilünki çün ələ, salır cəhanə vəlvələ və şurişü qiyaməti, səbahü əsrü vəzzüha, yıxalla qəsri-şürbəha, tükəndi səbrimiz daha, gedax Məmmədəlişaha, deyax ki, ölürux daha! Başuva yığ əcamiri, xüsus Əmir Bəhadiri, belinə bağla qəddərə və rakib eylə əstərə, o hafizi-şəriəti. Deyin: Əya şəhi bəqa, əya xədivi-məhliqa, olub rəiyyət əşqiya, misali rus və erməni geyiblə kəfşi-rovqəni, genişləyirlə kuçəni; deyəndə: ey sitəmşüar, nolar olanda kuçə dar? Deyəllə: çor və zəhrimar, döyəllə həm cəmaəti. Nə hoqqabazılıqdı bu əya giruhi-səqf gən, yaratmış həyyu-zülmənən, şütur bərayi mərdü zən və əsbü filü gərgədən, məgər o üştərizəmin, o piri-zuri-pərvərin və əsbi-mah peykərin, maşından azdı sürəti? Baxın bu qövli-əbtərə, nə rəhm edəllə dülgərə, nə dəlləyə, nə rəşbərə, nə məscidə, nə minbərə, nə Miri-şəri-ənvərə, bu qövmün ehtiramı yox şəriəti peyəmbərə; nə həq tanır və nə Əli, nə Cəfəri, nə dini var, nə bığı var, nə səqqəli. Gəlibdi fəleyi-Güney, misali muri-biədən, çıxalla damə nagəhan, deyəllə: ya Əli mədəd! Verəllə səs-səsə hamı, yıxalla şəst ilə damı, gedəllə cümə axşamı içəllə zəhrimari mey, vuralla dəf, çalılla ney, deyəllə: Ay daley-daley! Əya cəmaəti Güney, məgər ki, yoxdu qeyrətüz, qalıbdı kətdə külfətüz, nə aşı var, nə də əti! Deyin o əhli Təbrizə, maşın gərək deyil bizə, gəlin, gəlin, çökün dizə, qulaq verin bir həmdüzə, fərasət örgədək sizə. Qələtdi həmdü surəmiz, gərək onu ravanlayax, üsuli-dini anlayax, firui-dini həmçinin. Niyə boş əyləşək ki, biz xərab edək vilayəti? Vuranda gürzünü yerə, Nəkirü-Münkər, ey Əmu, qoyunlar ürkər, ey əmu! Sual edə nəmazdən, xudayi-baniyazdən, şəhənşəhi-hicazdan, nə farsicə bilər: "Birov", nə türkücə "Xnov-minov", nə kürdücə "Həsov-məsov", nə rusicə "Netov-metov", fəqət bilər ərəbcə o, cavab alar ərəbcə o. Bə izzəti, bə şövkəti behişti xəlq edib xuda bərayi-şieyi-Əli; vəli o mömünün gərək ola döşündə səqqəli, ki, yəni çox kəbir ola, Fətəlişah Pəzir ola, həna qoya o səqqələ və rəngi misli qır ola və ayinə ala ələ, baxa bığın qabağına, məbadiya ki, meyil edə beş-altı tük dodağına, o tükləri təmizləyə, ola adam balası, ta gedə ala qucağına, o huriyani-cənnəti.Mələk dolanmaz o evə, ki orda əskinas ola, zikur ola, ünas ola! Və huşu ya təhur ola, vəlov ki, əksi-nur ola, şəkil çəkən məlahidə, gərək o əksə can verə, xuda sizə cəza günü xudalığın nişan verə. Bir iş görün əlahidə, o işdə yoxdu faidə, bu iş həramidür bəli, qəsəm bu saçü səqqələ, miadə etiqad edin. Kişi gərək əzan verə ki, ta xuda əvəz ona behişti-cavidan verə. Nəinki eylə iş görə--ilan vura, çayan vura, mələk ona əzab edə və ətlərin kəbab edə, cəhənnəmin hərarətli, belə müqərrər eyləyib xuda, həmişətar ola gecə, çü zülfi yar ola gecə, günüz yana çiraqi mehr, işıq sala vilayətə, ziraətə, sən istisən günüz kimi ola ləyal qasiqə, əmoğlu sən nəkarəsən, məgər rəqabət eylisən, belə ibadət eylisən xudayi-girdigarə sən, şərikisən bu xaliqə, xudayi-nuru zülmətə, çiraqi-bərqi xoş gəlib, nə qədri var imarətə, cəmaətə, onun pulun verin ata, minin, gedin ziyarətə. Uşaq, fənarı yandırın, çiraqi-bərqi söndürün, misali-səng sındırın, bə öhdəyi-mən əstü mən, vəlov beş-altı yüz tümən olur onun xəsarəti, bu işlərin təmaməti çıxar o ruzinamədən, fizundu ol cavanların, o ruzinaməxanların şərarəti Qutamədən, olar bətərdi kəbrdən, əşəddidür həcirdən, əya güruhi-gülbədən, həzir edən cəridədən, salar sizi zəlalətə. Üzütəra qiyamətə gələr ona baxan kişi, alan kişi, satan kişi, yanında saxlayan kişi! Amandı almayın onu, yalandı cümlə mətləbi, həram edib onu nəbi, vəli ona baxanların nə dini var, nə məzhəbi, nə izzəti, nə isməti, nə üffəti, geyir qulaqlı köynəyi, vurur fokullara boyaq, o bəngxor, o tiryaki, olar cəridə bir taya, oxur səbahü şam onu. O xeyrəsər, o bihəya, əya sülaleyi-zina, xuda edib həram onu, oxuma vəssəlam onu. Təlavət eylə, məshəfi, təbarəkə-mübarəki, xüsusən o bəraəti ki, çoxdu xovfü həşəti, fəsahəti, bəlaqəti. Deyəndə bu sözü ona, deyir: Bəli, səhihdir, deyəllə çox fəsihdir, onu bilən fəqihdir. Qızı olanda bir zaman, deyir qulağına əzan, adın qoyur Tükəzziban, böyür çün o kiçik bala, olur Tükəzziban xala; onun da olsa bir qızı adın qoyar Hüvəlləzi. Çaxır səpəllə üstümə, saman təpəllə nustuma, xuda nəkərdə, gər deyəm: Nəçün bu düxtəri-əcəm, xudayi-beytü vəlhərəm, həlal edib həcaməti, həram edib kitabəti? Deyin cənabi Möcüzə: əya qəribi-elmü fən, qolun-qıçın uzatmısan o həfreyi-məzaridə; mənim sözümə ver qulaq, qiyamət oldu, dur görax! Çıx ol xərabəzardən, o təngəna hesardən, düşüb cəhanə vəlvələ, edir zəmin zəlzələ, ayıl, təbəddilatə bax, eşikdəki həyatə bax. Hamı ayıldı, ay kişi! Yatırsan indi sən hələ. Baxır sənə, gülür cahan, fələk, mələk, zəmin, zaman və xəlq hər kənardən, aman, aman, aman, aman, əmoğlu dur məzardən, bir az tumarla saqqalun və sil sərü uzaridən xəlü bu cəhlü qəfləti….

Mirzə Əli Möcüz6 dəq
Bir-bir

Qəmər üz, qadanı bu canım alsın,Sallanıb gələndə otağa bir-bir.

Ağdabanlı Qurban1 dəq
Əfəndim

Dilbər, səninlə meylər içələm,Bu dünya kimsəyə qalmaz, əfəndim.

Adsız el şairləri1 dəq
Katdalar

Aman haramı katdalar,İnsafı görün arada.

Çoban Əfqan1 dəq
Bənövşələr

Sən baharın qonağısanBoynu buruq bənövşələr.

Ağ Aşıq Allahverdi1 dəq
Günüdü

Qəm-qəsavət bu gün başa vuruldu,Ağlayalım, ayrılığın günüdü.

Varxiyanlı Aşıq Məhəmməd1 dəq
Yüz olu

Mərd igidlər vətənində gürz olu,Həmdəmsiz kəslərin dərdi yüz olu,

Aşıq Hüseyn Şəmkirli1 dəq
Qalmadı

Güvənmə dünyada dövlətə, vara,Fani dünya bir insana qalmadı.

Aşıq Şenlik1 dəq