Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گفتمش خواهم که بینم مر ترا ای نازنینگفت اگر خواهی مرا بینی برو خود را ببین
QışParça-parça düşərək quşbaşı, göydən yerə qar,Sarılır ağ mitilə boz dərə, çöllər, dağlar.
NeylərəmEy cananım, səndən ayrıMən bu canı neylərəm?
Ələsgər ocağındaAşıb getdik Kəlbəcərdən Göyçəyə,Atımızı dağa-daşa sürmədik.
Timsali-məlal, hüsni-məhzunDün gedirkən yolumda gördüm ki, –Bir gözəl hüzndari-möhnət idi.
Qəsidə 28نفس گفتهست بسی ژاژ و بسی مبهمبه کز این پس کندش نطق خرد ابکم
Tövbəyə tövbəGörəsənuçmağı sevməyən varmı
Səndən dövlətlisi gələndə onaSəndən dövlətlisi gələndə ona,Bir su qiymətinə satacaq səni!
Qəsidə 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Bilgəh bağları“Varəncil” sovuşur, üzüm morlanır,Qara tut tökülür, bağda xarlanır.
Qəzəl 91چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم
Yaman sıxır gecə məni...İllər qədər uzun çəkdiBu intizar gecəm mənim.
Niyə belə şirinsən?(Zarafatyana)*Mən sevmərəm quraqlığı heç zaman,
Hər dəm ğəmində naləvü ahim yetər manaHər dəm ğəmində naləvü ahim yetər mana.Dünya yüzündə ol yüzi mahim yetər mana.
Gəlin dostlar, gəlin!Əlinizə bayraq alın,Yaxanıza qızıl lalə
Yurd deyib ağlamaYurd deyib ağlama, gözünə qurban!Orda nə yurd qalıb, nə ocaq daşı.
Qəzəl 1414Hardasan, çox gəzmişəm, ey nazlı canan, hardasan?Bir məkanın yoxmudur, söylə, doğrudan hardasan?
Rübai 205Ey könül, yenə də gəlmişdir bahar,Nəsimin ətrindən badə tutub yar!
Qitə 45Bilirdi gərçi bütün dillərin nə olduğunu,Səfayi-təblə, həm elmü qüdrətilə nəbi.
Cami-Cəm, fəsil 24Elə ki, dörd ünsür möhkəm sarışdı,Tamam bir-birinə onlar qarışdı.
Sağlıh sanemâ âşıka dînâr ü diremdürSağlıh sanemâ âşıka dînâr ü diremdürSanma ki seni sevene hîç neşene kemdür
İqbalnamə, fəsil 10Müğənni, dayanma, sübh açılarkən,Püxtə bir mizrab vur o xam rudə sən.
Qəzəl 46عاشقم، خسته ام، خراب و یبابغرق دریای حیرتم، دریاب
Rübai 42ای فاتحه روی تو قرآن مجیدچون روی تو دیده مصحف خوب ندید
Qəsidə 122تا جهان از گل خرم شده چون باغ ارمآهو ایمن شده بر سبزه چو مرغان حرم
Həmdəmi-yar əgər fəriştə olaHəmdəmi-yar əgər fəriştə ola,Aşiqi-zarı bədgüman eylər.
Nə deyirsən?Sən sevgiyə gerçəkdə bir əfsanə deyirsən,Sənsiz yaşamaq ölməyə bənzər, nə deyirsən?!
Qəzəl 69مرا فرسوده غم چند داری؟به عشوه تا کیم خرسند داری؟
Zənn edərİnsan müdam aqili divanə zənn edər,Öz dost, aşinasını biganə zənn edər.
ZeynəbəO axşam verdiyin konsertə söz yox,Bilirsən hamının dilini, Zeynəb!