Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nuhun nübüvvətin edər inkar əhli-cəhl,Gavə sitayiş etməyi ürfan hesab edər.
Şeir 154هر که با پاکدلان، صبح و مسایی دارددلش از پرتو اسرار، صفایی دارد
Qitə 55شب در بساط احرار از التفات سردارکنیاک بود بسیار تریاک بود بی مر
Sən oluram mənYaxşı ki, ayrıyıq,Yaxşı ki, bizdən
Ana deyibQapısız, pəncərəsizEvimin qabağında
Qəzəl 2669Elə ki, gül dodağın meydən uzaq bir dəm olar,Cam batar matəmə, hər yan, elə bil, matəm olar.
Qitə 354Kərəmlə vəfanın işığı söndü,Bu iki cinsdən az de, Xaqani.
Qəzəl 252Muradə yetmədən kuyindən, ey siminbədən, getdim,Ürəkdə dağ, qıldım lalə tək tərki-çəmən, getdim.
Qəzəl 269هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد
Yüzün göreli meyi idimezem ireme benYüzün göreli meyi idimezem ireme benİrmişi koyup güvenimezem ireme ben
İqbalnamə, fəsil 22Bilici Bəlinas təzim elədi,Torpağı öpərək hörmətlə dedi:
Qəzəl 269رنگرز و رنگرزی دیر شدرنگرز از رنگرزی سیر شد
Tutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar barTutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar bar,Bar darəd əbri-neysan yüz şəqayiqvar var.
Qitə 115شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تووز فراق روی تو بگداختم چون موی تو
Eşşəyini itirmiş kişiÖz ulağın itirdi bir nadan,Qaldı səhrada haimü heyran.
SonsuzlaşmaqGöydə açdıqca xəyalım yelkən,Varıram sanki bu sonsuzluğa mən.
Müləmmə 29ناح الحمام بذاتهافاشرب علی اصواتها
Əcəb Məcnunam, ol zülfə əsir olduqca dilşadəm!Əcəb Məcnunam, ol zülfə əsir olduqca dilşadəm!Bütün dünya qəmindən, guyiya, bilmərrə azadəm.
Adın kimiDostum Rəşidə*Gəl öz köhnə dostunun sözlərini eşit sən,
Rübailər, 149Şor bəxtim üzündən qanını, ey canan,Aldatdı əgər tökdüsə zalım dövran.
Qəzəl 128تا شدم در آتش عشقت گدازان همچو شمعاز جبینم نور مهرت گشت تابان همچو شمع
Qəzəl 27هوسم کشد نگارا ز حلاوت عتیبتکه به ذوق دل ببوسم ز دهان دلفریبت
Qəzəl 93بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید
Analar bəzəyiBəzək, bəzək ki, deyirlər, cəvahirat deyil,Cəvahirat bu gün ziynəti-həyat deyil.
Şairin sevgilisinə!Sevgilim! Xavərim! Son bahar çağıUçub tökülürdü ömrümün bağı...
Gözəllik saxladı ölümdən məniMən yenib gedirdim qüruba doğru,Neçə dərd-vəsiyyət qolumun üstə;
Sənə hər mətləbi məxfi dedim, ey gül, əyan tutdunSənə hər mətləbi məxfi dedim, ey gül, əyan tutdun,Rəqibi-ziştkarın aşikar, eybin nəhan tutdun.
Günəşin səsiBiri haray salar,Elə sanar ki,
Gül iləSənə baxırdım, sənə...bir dəstə gül qoydular
Qara rəngAğlama qara rəngAğlayarsan qaran yuyular