Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Adəmi adəm eyləyən parədirAdəmi adəm eyləyən parədir,Parasız adamın üzü qarədir,
Əhli-qələm"Pul verin! Çox verin! Mən sənətkaram!Yoxsa siyasətlə pozular aram...
Düşmən qabağından qaçan «kişilər»Başını qorudu boş papağınan,Pay verdi düşmənə zər tabağınan;
Səri kuyində məzari-məni-məhzuni görenSəri kuyində məzari-məni-məhzuni görenTutar ol dilbəri-peymanşikəni xuni, gören?
İnsan qüdrətiDeyirlər hər nə varsa – səma da, ay da, gün dəYaranıb ki, sınasın insan iradəsini.
HəyatNiyə haqsız olur bunca təbiət,niyə ürəyinə o, dəyir sənin?
Üzü o yanaDüzlər keçdim, dağlar aşdım,Gün altında yana-yana.
Gülşəni-raz, fəsil 52حدیث زلف جانان بس دراز استچه میپرسی از او کان جای راز است
Aşiq oldum görgəc ol məstanə çeşmin fətciniAşiq oldum görgəc ol məstanə çeşmin fətcini,Görürəm hər baxışında yüz bəlavü-rəncini.
Qoynunda-qoynundaEllər köçər, məskən salarDağlar qoynunda-qoynunda.
Yoxsul üz üstündə gedirEl acından qırılır, dava miz üstündə gedir,Hərə, bir yana çəkir, yoxsul üz üstündə gedir.
DağlarBir ay yarım nobahardan keçəndə,Car olur köksündən sellərin, dağlar!
Qəzəl 101نیست پنهان حق ز چشم مردمان و حق شناسگرچه هر ساعت نماید خویش را در هر لباس
Yeni ay doğarkənTürk bikələri qiyafəsində alicənab bir qadın oğlu Yavuza yeni doğan Ayı göstərərək*Q a d ı n
Dərd diliBu dildə anlaşırlaruzaq-uzaq ulduzlar,
Bir işsizin qış düşüncələri"Ana dili gərəkdir" deyənlərəİştə bir yoxsul... oyləcə düşünür:
Şeir 161گفت با خاک، صبحگاهی بادچون تو، کس تیرهروزگار مباد
Qitə 63بشنو که لطیفۀ قشنگی استاین است حقیقت اصلِ معنیش
Ağlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməzAğlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməz.Gözdən yaş axar, qaynağı zinhar, görünməz.
Ey həbibimEy həbibim, can gedir,Dərman tapılmır, neyləyək?
Qəzəl 3140Nə məsciddən xeyir gördüm, nə meyxanə çatır dadə,Daha başqa yerim yoxdur, gedim indi bu dünyadə.
Qəzəl 20Bu dünyanın zatında, bax, heç insafdan yoxdur əsər,Rahatlıqçün, səadətçün yaranmayıb sanki bəşər.
Qəzəl 266O qəddi sərvin eşqində elə könlüm olub heyranKi, razı olmaram sevsin onu aləmdə bir insan.
Qəzəl 286نقش لب تو از شکر و پسته بستهاندزلف و رخت ز نسترن و لاله رستهاند
Bir dilber-i bî-karâra düşdümBir dilber-i bî-karâra düşdümGîsû-yı siyâh-kâra düşdüm
Şərəfnamə, fəsil 24“Anaram Tanrını, Haqq qüdrətini,Torpaqdan yaradır hər göyərtini,
Qəzəl 280باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد
Üzün bədri cahanın danəsidirÜzün bədri cahanın danəsidir,Yerü göy, ayü gün pərvanəsidir.
Qitə 117شد از بهار خجسته سپاه برد شکستهبر اوستاد موفق بهار باد خجسته