Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گه خصم شوی مرا و گه یار آئیروزی به هزار گونه در کار آئی
Qəzəl 11خوش آن که صبح نظر بر رخ تو باز کندحضور قلب به دست آرد و نماز کند
Digər şeir 86هر زمانم که رسد جان به لب از تنگی دلچون کنم باد دهانت همه از یاد رود
Qəzəl 186توبه کردم که نخوانم دگرت ماه و پریهر چه دیدیم و شنیدیم از آن خوبتری
Hatif deyir ki ("Bəs Şəmaxidə məktəbi-nisvan")Bəs Şəmaxidə məktəbi-nisvanAçacaqdın, buna güman çox idi...
Ölümün məhkəməsiSoyuq bir qış axşamında süzərək kainatı,O, mənalı baxışlarla tərk elədi həyatı...
Ata millət, ana millət, ağlamaPəncərəni külək döyüb ağlasa,Eyvanına quşlar qonub ağlasa,
Cövrü cəfavü dərdü qəmi-yarə qaniəmCövrü cəfavü dərdü qəmi-yarə qaniəm,Tağı sitəmlə gər cigərim yarə, qaniəm.
Kiplinqlə ikinci söhbətBir gün dedilər ki, guya şotlandlarKönüllü birləşib İngiltərəyə,
Sən bağışladınEmin Sabitoğlu bəstələmişdir*Mənə üfüq boyda geniş səmanı,
Yaş o yaş deyil ki...Sən mənim ən əziz sirrim, istəyim,Sən mənim ən acı həqiqətimsən.
Kənzül-həqayiq, fəsil 4به کلی دور شو از رسم و عادتبگو از جان و دل قول شهادت
Türkinin kim, qəsdi cani-natəvan qılmaqdadurTürkinin kim, qəsdi cani-natəvan qılmaqdadur,Qoymagil kim, məst olub hər guşə qan qılmaqdadur.
Boyunlar darə öyrəndiBizə dərd üz verən gündən, hərə bir çarə öyrəndi,Bakı köç etdi bulvardan, gələn bulvara öyrəndi.
Qəzəl 59ساختی از عین خود غیری که عالم این بودنقشی آوردی پدید از خود که آدم این بود
Polşadan bir yarpaqJurnalist Beata Karçevska əzəmətli Mazovesk*qalasının üstündən öz evlərini göstərdi. Alma*
Avropanın nə vecinəAvropanın nə vecinəQarabağda axır qanlar.
Qəzəl 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستینهر سر موی ترا چین و ختن در آستین
Rübai 126Yar getdi, könlümü verdi hicrana,Hicransa od saldı bu yazıq cana.
Rübai 12Hər gecə zülfünün eşqindəyəm, yar!Onunçun oluram daim biqərar.
Qəzəl 133جنبیدن این پرده دل افروز گواهیستکندر پس این پرده پر از عربده ماهیست
Perîşân oldı zülfeyni sabâdanPerîşân oldı zülfeyni sabâdanMüşevveş kıldı gönlümi hevâdan
Xosrov və Şirin, fəsil 32Elə ki, allahın əmriylə bir günHürmüzün şahlığı puç oldu bütün,
Qəzəl 452فقر میگفت که: من خسرو جاویدانمشاه میگفت که: من سایهٔ آن سلطانم
Qəzəl 163ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
Qəsidə 55اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهاربساز بزم چو بستان ز زلف و روی نگار
Yüz feyzin olsa xəlqə əgər afitab təkYüz feyzin olsa xəlqə əgər afitab tək,Dövran salar ayağa səni mahtab tək.
OcaqYunis Əmrə ocağına*Gələnlərə salam olsun,
Rübai 88آن دل که ز غم خون شد اگر به بیندبنشیند و دامن ز غمت در چیند
Mən bilməmişdim, istədiyim qeyrə yar imişMən bilməmişdim, istədiyim qeyrə yar imiş,Əvvəl vəfalı, axırı bietibar imiş!