Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Canım, söz yox, gözəlsən,Gözəlsən, çox gözəlsən!
Qəsidə 71رفت ز ماهی برون چشمه آتش فشانشمع فلک را ز صفر سفره نهاد آسمان
Sevdiyin yarın əlindən tutasan, cam alasanSevdiyin yarın əlindən tutasan, cam alasan,Öpəsən ləblərin, o naz edə, sən kam alasan.
Qardaşımın dərdiDərdim bir olsaydı, olmazdı qəmim,Gör nə günə saldı zəmanə məni.
Qəzəl 3246Qorxağın axsa qanı, cümlə cahan haya düşər,San, qiyamət gününün tufanı dəryaya düşər.
Qitə 111خاقانی اگرچه راستپیوندیپیوندِ تو کژنهاد نپسندد
Qəzəl 356شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمودچو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود
Qəzəl 184Hər kəsin dildə qəmi-simbəri olmuş ola,Xoşdur eşqində onun çeşmi-təri olmuş ola.
Gerek ki terk ide varını yarı dileyenGerek ki terk ide varını yarı dileyenAğyâr ulaşuğını kese yârı dileyen
Qəzəl 669سخن در سر عاشق کمترک گویدرین میدان نمی شاید زدن گوی
Qəzəl 277گوهر دریای وحدت آدم است، ای آدمیگر چو آدم سر اسما را بدانی آدمی
Qitə 129ای درم یافته از دست تو ارزانیای کرم داشته ایزد بتو ارزانی
Oğluma nəsihət (Ey oğul, alim olsa xoştinət)Ey oğul, alim olsa xoştinətMali-dünyayə eyləməz rəğbət.
Demə, ey gülDeyirsən: “Səndən öncəMən ölüm...” Demə, ey gül!
Qəsidə 79لله درک ای ز جهان بر سر آمدهذات تو از مکان خرد برتر آمده
Ey qönçədəhən, naz eləmə, evmi yıxarsan!Ey qönçədəhən, naz eləmə, evmi yıxarsan!Əndami-lətifin günə vermə, soluxarsan.
Könlümə Təbriz düşdüMədinə Gülgünə*Gəldi min dilli bahar, könlümə Təbriz düşdü,
Qəzəl 3311Məhəbbətin yolunda neylər sənə muğilan?Aşiqlərin yanında nədir təxti-Süleyman?
Qitə 242Var-dövlət istədim dünyada, ancaq,Onu alçaqlardan qəbul etmədim.
Qəzəl 359تو آن گم کرده را مشنو که بیزاری پدید آیدچو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید
Qəzəl 187Kim ki, heyran olur ol dilbəri-siminbədənə,Həsədimdən, gözüm olsa, yenə düşməndi mənə.
Gözünle bengileyin kişinün dilini kem alGözünle bengileyin kişinün dilini kem alGözüm kanı gibi la'lün yolında ola kem al
Qəzəl 677درمانده ام از غم جداییای عشق گره گشا کجایی؟
Qəzəl 278بیار ای ساقی مهوش! می گلرنگ روحانیکه ارزد خاتم لعلت به صد ملک سلیمانی
Qitə 133خدایا بر جهانم کام و فرمان روان دادیبمدح و آفرین من زبان خلق بگشادی
Xəlifə və BəhlulEtdi Harun bir gün əzmi-şikar,Gəldi dərya kənarın etdi qərar.
Getmə, gözəlim, getməGəldin, nə gözəl oldu,Gül açdı, tikan soldu,
Qəsidə 81بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری
El düşdü bütün heyrətə divanəliyimdənEl düşdü bütün heyrətə divanəliyimdən,Sirrin demədim bir kəsə mərdanəliyimdən.
XatirəZəfər dolu kitabında VətəninHər igidin şöhrəti var, adı var.