Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دیده بسیار نگه کرد به هر بام و دریبجزو در نظر عقل نیامد دگری
Qəzəl 141Məşşatə o qıvrım saçın hörüyünü ələ aldıqda,Əlinin qısqanclığından Çində nafənin qarnı sancılanar.
Dak tutmagıl revâ degül âhır bu mestüneDak tutmagıl revâ degül âhır bu mestüneÇoh cevr itmegil sanemâ büt-perestüne
Qəzəl 111خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست
Qəzəl 191پیش روی فضل حق جان را یقین قربان کنمسی و دو نور خدا را سر به سر اعیان کنم
Rübai 4بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا
Öldürür gərçi, könül, həsrəti-pabus səniÖldürür gərçi, könül, həsrəti-pabus səni,Var ümidim ki, fələk etməyə məyus səni.
Türkmən qızıBir türkmən türküsü dinlədim bugün,Çocuqtək o ki var inlədim bu gün.
Rübai 103دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام
Narazıyam, ey gül, mənə imdad eləsən dəNarazıyam, ey gül, mənə imdad eləsən də,Naşad eləyən könlümü dilşad eləsən də.
Qəzəl 4401Mey qədrini ol zahidi-biganə nə bilsin,Ömründə ələ almadı peymanə, nə bilsin.
Rübai 250O zəncir zülfünü, gəl, arxana at,Mən dəli oluram, onu az oynat!
Qəzəl 790من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Qəzəl 162Gecə xatırlamayır dərdimi bəzmində nədən,Necə xəlvətdi o yer, gəlməyirəm xatirə mən.
Biz senün ışkun odından yanaruzBiz senün ışkun odından yanaruzBiz senün la'l-i lebünden kanaruz
Qəzəl 112دلم از عشق تو مست است و جان مستجهان مست و زمین مست، آسمان مست
Qəzəl 194چشم مستش به خواب میبینمکار تقوی خراب میبینم
Rübai 5من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Neylərəm gülşəni kim, ol güli-əhmər getdiNeylərəm gülşəni kim, ol güli-əhmər getdi,Göz yaşım cuyə-dönüb sərvü sənubər getdi.
Durma dargın kimi, qurtul bu durumdan, oğlumDurma dargın kimi, qurtul bu durumdan, oğlum,Zülməti yıx, çəni yıx, adla qurumdan, oğlum!
Rübai 113گفتم به مراعات دل و تن برسمیک چند به حق دوست و دشمن برسم
Gözəlim, el duyar axır, mənə az qaş-göz elə!Gözəlim, el duyar axır, mənə az qaş-göz elə!Bir də aldanmaram, ölsəm də, vəfasız gözələ.
Qəzəl 4421Ol vaxt ki, evim səhra kimi sadə yer idi,Hər dalğa gözümdə, elə bil, balu pər idi.
Rübai 258Dostuna söz verdin, əməl et hər an,Əhdini, əzizim, pozma heç zaman.
Qəzəl 793برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
Qəzəl 163Yel atıb pərdəni görcək üzün, ey simbərim,Kəsilib səbrü qərarım, yox özümdən xəbərim.
Zülfiyle hâli olalıdan dâm ü dânesiZülfiyle hâli olalıdan dâm ü dânesiCân u dil oldı ışkı kuşı âşiyânesi
Qəzəl 122درد تو، که سرمایه ملک دو جهانستالمنة لله که مرا بر دل و جانست
Qəzəl 208ای جمالت گشته پیدا در نهان خویشتنوی رخت گردیده پیدا در عیان خویشتن
Rübai 15آنی که وفا نباید از مهر تو جستدر وعده مخالفی و در پیمان سست