Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای ماه و مشتری ز جمالت قرینهایوز گیسوی تو هر شکنی عنبرینهای
Qəzəl 118Dil açıb şəm elədi arizi-dildar ilə bəhs,Tez tutuldu dili, qəhrindən edər yar ilə bəhs.
Ta'âla'l-lah ta'âla'l-lah bu ne lutf-ı ilâhîdürTa'âla'l-lah ta'âla'l-lah bu ne lutf-ı ilâhîdürBu gönül mülki ilinde ne tâc u taht-ı şâhîdür
Qəzəl 86دستم بدست گیر، که دل توبه کارتستجان را نگاه دار، که جان یار غارتست
Qəzəl 115کیست که از ره کرم حاجت ما روا کندواقف حال ما شود، چاره کار ما کند
Qitə 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Olmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş kiOlmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş ki,Ya ki hərgiz olmayaydı dərdi-firqət kaş ki.
Bir ulusunBir vətənin dildir ömürdük canı,Bir ulusun dastanı dildir, oğul!
Rübai 37با من غمت ای فقاعی حور سرشتهنگام وفا تخم تبهکاری کشت
Mən neylirəm o dilbəri, şirindil olmasa?Mən neylirəm o dilbəri, şirindil olmasa?Bülbül baharə eşq yetirməz gül olmasa!
Qəzəl 4105Gəldi yenə gül fəsli, bu əyyam təzələndi,Camın dodağın öp, yenə də cam təzələndi.
Rübai 193ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمعوز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع
Qəzəl 757دولت ز در باز آمدی ما را پس از بیدولتیگر رخ نمودی ترک ما «بعداللتیا واللتی»
Qəzəl 121Dərdinə əğyarın etmiş yar əlac,Qibtədən məndə dəyişmişdir məzac.
Âşık gerek ki hîç ser ü sâmâna kalmayaÂşık gerek ki hîç ser ü sâmâna kalmayaBu yolda başını saya samana kalmaya
Qəzəl 88جاودان، هرکه ترا دید بعالم شادستعاشق روی تو از هر دو جهان آزادست
Qəzəl 132آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجوددر لباس آدم آمد کرد خود را خود سجود
Qitə 110اکنون دهند خصمان ای شاه کام توواکنون کنند جان جهان را بنام تو
Ey rövzeyi-behişt cəmalın nişanəsiEy rövzeyi-behişt cəmalın nişanəsi,Kövsər o ləli-şəhd-misalın nişanəsi.
Şair olanınŞair olanın dərdi dinəndə,Misraları dəhşətə qan ağlar.
Rübai 61دل با تو برفت هیچ منزل که نمانددر عشق بگو کدام مشکل که نماند
Pərtov almış mehr ruyindən göy üzrə mahitabPərtov almış mehr ruyindən göy üzrə mahitab,Ol səbəb pürnur olub, üzdən götürmüşdür niqab.
Qəzəl 4161Sinəmin dağı ürəkdən od alıb, dad eləyər,Yelləyər sinəmi atəş, o da fəryad eləyər.
Rübai 215ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم
Qəzəl 761اگر چه از بر من بارها چو تیر بجستیهم آخرم بکشیدیّ و چون کمان بشکستی
Qəzəl 126Kimin ki, mən kimi var sinəsində daği-ciyər,Tutar bu gizli qəmi-eşqdən yəqin o xəbər.
Nev-rûz u nev-behâr irişdi ki câm içemNev-rûz u nev-behâr irişdi ki câm içemİşbu cihân içinde müdâmı müdâm içem
Qəzəl 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست
Qəzəl 134نیستم یک دم ز عشقت ای صنم پروای خودرحمتی کن رحمتی بر عاشق شیدای خود
Qitə 136شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی