Bəxtiyar Vahabzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Səhənd, sözlərindən odlar töküldü,Oxuduq şeirini göz yaşlarıyla.
Fikir qanadlarımMənim qanadlarım var:Şirin-şirin arzular,
Elə bir fikir ki...Mən fikir acıyam, mən fikir acı,Fikir möhtacıyam, fikir möhtacı.
Səhənd qardaşımıza!Axdı gözlərimdən sel gizli-gizli*B.Azəroğlu*
Piyada - sərnişin (iki yolçu)Baxdıq biz həmişə qabağa, önə.Boylandı sabaha bu gündən illər.
Səhvlərim, səhvlərim!Şübhələrim, gümanlarım,Səhvlərim, nöqsanlarım,
Getməz söz yarasıBir soyuq baxışın odu, həniri,Körpülər yandırdı, külü qaraldı.
İyirmi beş ilÖmür yoldaşıma*Elə bil dünəndir Sabir bağında
Qızım GülzaraGəlirsən, gedirsən...Gözüm üzündə,
Fikir axtarışıİsa!Musa!
Yaman sıxır gecə məni...İllər qədər uzun çəkdiBu intizar gecəm mənim.
Ümidə heykəl qoyunÜrək yaşar həmişəÜmidiylə qol-boyun.
Yurd yad əlindəSabirin, M.Cəlilin divanəsi,hüquqşünas Ə.Yaşara
Sual varsa, cavab varMən üzgüçü deyiləm, nə işim var dərindəMən üzürəm dənizin ancaq dayaz yerində.
Bir ömür yuxuBu gecə yuxuda gördüm, ölmüşəmNəfəsim təngiyib...
Mənim fərqim varmı heç?Bir tərəfdə sel kimi od axıdan buruqlar,Bir tərəfdə çadırda donan körpə çocuqlar.
Utanmaq, qızarmaqIQalxıram kürsüyə danışmaq üçün
Gecələr - pənah yerimSəhərlərim - boyasız, gündüzlərim - qorxusuzGecələrim - narahat, gecələrim - yuxusuz.
Qara saçlar, ağ saçlarSaçlarıma dən düşür, dən düşür, yaman düşür,Hər baxanda anamın ürəyinə qan düşür.
Hər şəkildə bir anım...Qələm yoldaşım Yusif Səmədoğluna*Hərdən töküb önümə
Bir ürəkdə dörd fəsilHər gecə danışır radio havadan:"Sabah az buludlu, biri gün yağış...
Babamdan qocayam mənBabam öldü səksənindəAtamsa altmışında.
Mənim ad günlərimBu gün ad günümdür... evdə hamı şən.Ancaq fikirliyəm, kədərliyəm mən.
Anam təzədən böyüyürQızım Gülzara*Anam, öz adım qızıma verdi,
Şairləri öldürürlərMüstəbidlər başa düşmür şairləri. O zaman ki başa düşür, fərman verir ölümünə*A. Voznesenski*
Ləzzəti - ağrısıGülün ləçəyində od varaq-varaq,Bilmirik hardandır bu rəng, bu ətir.
Xatalı yuxuAdların üstünə adlar calandı,Bu nədir?!
Tamah - ləyaqət1Nəfsinə qul olsan... Nə deyim sənə?
Qanmaq - qanmamaqBütün ömrüm boyu anlar kimiQəzetdən, kitabdan mən şirə çəkdim.
Unutqanlıq"Yadımıza belə gətirməzdik ki, ermənilər çox-çox əvvəl... hazırladıqları hədsiz-hesabsız bombaların hamısını bizim başımızda partladacaqmış... Bu sadədilliyimiz səbəbilə cümləmiz qonşu ermənilərlə yenə qədim sayaq üzrə sülhanə rəftar edib* *rahat və arxayın olmağı vəz və bəyan edirdik və bu surətlə millətimizin gözünü bağlayıb...uçuruma sarı hazırlayırdıq. İndi lazımdır ki, bunlardan ibrət alıb gələcəkdə aldanmamağa çalışaq".*Ömər Faiq Nemanzadə, 1906-cı il*