Bəxtiyar Vahabzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Baş çıxarmaq həm çətindir, həm asanİblisindən, mələyindən dünyanın.
DidərginBaşına haranın külünü töksünSinəsi əzabdan dağ-dağ didərgin.
GülüstanAzərbaycanın birliyi və istiqlal uğrunda*çarpışan Səttar xan, Şeyx Məhəmməd Xiyabani*
TəzadlarHəkim dostum Cavanşir!*Bəşərin cismani ağrıları siz həkimlərin,*
QiymətTələbələrimə*1
AtılmışlarAnamın xatirəsinə*I Fəsil. Körpə
ŞəhidlərProloqŞəhidlər bu torpağa, xalqa səcdə qıldılar,
Ana diliDil açanda ilk dəfə ana söyləyərik biz,"Ana dili" adlanır bizim ilk dərsliyimiz.
Ağıl - gözYerin layları kimi,Göyün qatları kimi
KaruselFırlanır karusel bir təkər kimi.Daima fırlanan, dönən yer kimi.
ÜmidQorxmuram, düşmənim qoy min-min olsun.Neyləyər mənə?
ŞairlərŞairə heykəllər qoyulan zaman,Deyirlər, ona bax, nə bəxtəvərmiş.
Babamın koması"Kollu koxa " povestininmüəllifi İsa Hüseynova
TələbələriməUçun, uçun,Xəyaldakı zirvələrdən atlanın,
Bəli əsəbiyəmMənə "əsəbisən" deyən - düz deyir.Mənim nöqsanımı demək istəyir.
Həm oğul, həm ataHamı adilikdən qalxıb ucalmaq,Hamı bu millətə ağsaqqal olmaq,
Dünyamı, mənmi?Uşaqlıq şəklimə hey baxıram mən,İllər xəyalımdan süzülüb keçir.
Çox imişXudunun əziz xatirəsinə*Usanıb şəhərin küy-kələyindən
MüəllifdənSovetlər İttifaqı dağılandan sonra arxivimi araşdırdım, gənclik illərindən yazmağa başladığım gündəliklərimi, çap olunmamış şeirlərimi varaqladım, keçdiyim yolları dəftər səhifələrində yenidən keçib həm fərəhləndim, həm də təəssüfləndim. Ona görə fərəhləndim ki, gənclik illərimdə də həqiqəti görmüş, ağı qaradan seçə bilmiş, duyğularımı, fikirlərimi qəlbimdə gizlətməmiş, müəyyən qədər yazıya köçürə bilmişəm. Ona görə təəssüfləndim ki, ömür yollarında büdrəmələrim də olmuş, duyğu və fikirlərimi açıq-aşkar və tam dəqiqliyi ilə yaza bilməmiş, zamanın tufanlarından ehtiyat etdiyim hallar da olmuşdur.O dəhşətli illərdə çapa verə bilmədiyim, yalnız yazmaqla təsəlli tapdığım bu şeirlər qəlbimin fəryadı - yəni, o zamanın ağrı, acılarıdır. 1950-ci illərdən Sovetlər İttifaqı dağılana qədər yazılmış və arxivimdə gizlədilmiş bu şeirlərin bir qismi ilk dəfə "Nağıl-həyat" (1991), "Ümidə heykəl qoyun" (1993), "Körpü çaydan uzaq düşüb" (1996) kitablarımda, tam halda isə 7 cildlik "Əsərləri"min 6-cı cildində (2003 "Sandıqdan səslər" başlığı altında çap olunmuşdur. Burada verilən şeirlər onların yalnız cüzi bir qismidir.
Başqasının yasındaDərindir, qorxuludur sakit axan lal sular.Bir kəlmənin içində bəzən neçə söz yatır.
GəlirTarıma çəkilmiş simə bənzə sən!Titrə bir yarpağın titrəməsindən.
Nöqtəyə döndərərdimMən burdayam, sən orda...Yenə hicran, yenə qəm...
AzadlıqAzadlıq istəyirdin...İndi məndən uzaqda
İşıq sürətiXəyalım yenə də öz səfərində,Onun söykək yeri dərdim, məlalım.
QocalmırQocaldır insanı, qocaldır zaman;Ürəyin atəşi, közü qocalmır.
İstanbulBosfor körfəzi...İki qitə
Şəbi-hicran"Füzuli... aləmi-insaniyyətdə*tamam qəmzədələrin və möhnətkeşlərin*
MuğamÜzeyir bəy Hacıbəyovun xatirəsinə*Bəlkə
Səadət nədir?Nəsir Sadıqzadəyə*Səadət nə demək?.. - bu sualla mən
Mənim şeirimƏbədi bir od kimi öz içindən közəribHey yanır şeirim mənim.