Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dərdü möhnət torudur dairəsi dünyanın,Arif oldur ki, belə dairədən durdu kənar.
Rübai 20Kim olmaz vəslinə sənin tələbkar?Kim görsə hüsnünü olmaz biqərar?
Qitə 23Bir mələk tək hər xələldən pakü pakizə təmiz,İlk günlərdən yaratdı Tanrı bu növrəsləri.
Qitə 26Bir dürri-sədəfdir bu cənabi-mütəvəlli,Parlaq hünərilə Ətəbat oldu münəvvər.
Qəzəl 28Nə qalıb məndə dilü din, nə də ki, səbrü qərar,Məni tənha buraxıb tərkimi qıldı onlar.
Qitə 28Hüsni-surətlə kəlami-mənəvi insanlaraHər zaman hər hal ilə olsa, deyildir biəsər.
Qitə 30Mən hər nəyə könül verib oldum əsir ona,Çün eşqimin hərarətini gördü ruzigar.
Qəsidə 31Çəmən bəzəndi çiçəklə gəlincə fəsli-bahar,Xəzan qəmindən ağaclarda qalmadı asar.
Qitə 37Aşiqəm saf ürəkli, tinəti pak,Məni heyran edib bu sirri-cəmal.
Rübai 39Qəza etdi məni sənə giriftar,Məni heyran qoydu o ləb, o göftar.
Qəzəl 40Mənim əhvalıma rəhm eyləməzsən, ey gözəl, bir an,Sənə aşiq deyil lazım məgər, bunca tökərsən qan?
Rübai 40Varlıqdan bir əsər olmayan dəmdə,Zəmanə yatarkən xabi-ədəmdə,
Qitə 44Xahişlə dün dedi mənə bir zati-möhtərəm:Zahidlərin sifətlərini söylə hər nə var.
Rübai 57Açıqdır aləmə ehsan qapın, yar!Qoy mən sənə edim dərdimi izhar.
Qəzəl 63Atlanıb ol türki-bədxu eylədi əzmi-şikar,Qalmadı yüz aşiqi-biçarədə səbrü qərar.
Qəzəl 82Xətin ki, gül üzünü mişk ilə niqabə salar,Bütün gözəlləri bir dəmdə inqilabə salar.
Qəzəl 86Qoy bu gülşəndə mənə gül üzlülər yar olmasın,Çünki bir gül yoxdur ətrafında yüz xar olmasın.
Qəzəl 88Vüsalın zövqünə kölgən sənin hər ləhzə mayildir,Nə fayda, bu səadətdən özü biçarə qafildir.
Rübai 89Bilirəm, ürəkdə yarın qəmi var,Bilirəm, bu qəmi verir o nigar.
Rübai 98Feyzinlə olmadım dünyada gümrah,Məndən çox, halıma özünsən agah.
Qəzəl 105Ləbi-ləlindən uzaq istəmərəm abi-həyat,Oldu ağ günlərimiz şami-qəmindən zülmat.
Qəzəl 115Bizdəki həyat dostun qılıncının cövhərindədir,Ruhumuz cövhər olsa da, onun qılıncının cövhəridir.
Qəzəl 135O məhrudən mənə nə lütf vardır, nə kərəm vardır,Odur ki, xəstə könlümdə mənim min dərdü qəm vardır.
Qəzəl 148Deyil hübab o kim, göz yaşımda oldu əyan,Ayağı əşkimin olmuş qabar dolanmaqdan.
Qəzəl 154“Bağrı qan olma” deyən, könlüm necə qan olmasın?Bir könül varmı, gözəl, zülfünlə al qan olmasın?
Qəzəl 164Çıxsa can qaytarar ətrin, gözəlim, can bədənə,Ölünü zövqi-kəlamın gətirər nitqə yenə.
Qəzəl 174Başımda üzünün şəmi sevdası olmadıqca,Sinəm yanıqlı, könlüm yüz tikə, gözüm yaş deyildi.
Qəzəl 190Fəryad mənim müşkül olan karımı açmaz,Ah eyləməyim dərdi-dili-zarımı açmaz.
Qəzəl 199Sənsiz etsək, gözəlim, söhbəti-can, ləzzəti yox,Etsə şirin bizə hər kami-cahan, ləzzəti yox.
Qəzəl 212Mənə təklikdə qalan gün qəmi-yarım bəsdir,Gecələr həmnəfəsim naleyi-zarım bəsdir.