Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey türbəsi ilə Nəcəfin rütbəsini yüksəldən,Sən ən qiymətli incisən, Nəcəfin torpağı onun sədəfi.
Qitə 31Dün pəriçöhrə bir uşaq gördüm,Dedim: ey nazənin, şəkərgöftar!
Rübai 32Sənin nə şərikin, nə varisin var,Hər şey gəlib-gedir, sənsən bərqərar.
Qitə 34Bir ölü gördüm, dağılmışdı bütün əzaları,Məskən etmişdi onun boş kəlləsində marü mur.
Qitə 36Bu hasili qəm olan dərdü qüssə bağındaTəəccüb eyləmə, gər olsa nitq bülbülü lal.
Qitə 40Dedim dünyayə, ey zalım, nədəndir etmisən raqibElə bir zatı ki, qəlbən ona mən müxlisəm sadiq.
Qəzəl 42Bu qədər məndə həvəs kim, qədi-rənadən olub,Feyzi-məxsusdur ol, aləmi-baladən olub.
Qitə 45Bilirdi gərçi bütün dillərin nə olduğunu,Səfayi-təblə, həm elmü qüdrətilə nəbi.
Qəzəl 51Kirpiyimdən qan sızar şamü səhər, bilməm neçin?Canımı üzməkdədir sonsuz kədər, bilməm neçin?
Rübai 55Şümşad qamətinə olmuşdur əsir,Kölgən tək gəzərdi, ey bədri-münir!
Qəzəl 56Sübhədək yatmayıram, yoxdu qərarım gecələr,Qəmü qüssəndir işim, nazlı nigarım, gecələr.
Rübai 58Fəryad ki, oyunbaz gərdişi-dövranHiylə qapısını açmışdır əlan.
Rübai 77Çox şükür, torpağım tapmışdır şərəf,Iqbal ətəyini tutdum hər tərəf.
Qəzəl 89Könül xaki-rəhinlə birləşib, kuyin məkan etmiş,Iki üftadəni bu hal necə gör mehriban etmiş.
Qəzəl 90Yenə də qapının torpağı havası başıma düşübdür,Hər nə varsa onda, mənə bu hava düşübdür.
Rübai 101Ey xuda, məni sən eylədin icad,Kamal almağa da sən ver istedad.
Qəzəl 108Sanırdım öldürəcək nazlı bir nigar məni,Vəfalı olmadı, öldürdü intizar məni.
Qəzəl 119Ləl dodağının mücrüsündə yüz dərdin əlacı var,O, bizə möhtac deyil, bizim ona yüz ehtiyacımız var.
Qəzəl 124Ahım edəndə cilvə olur dar fəzayi-çərx,Axır keçər gedər səni ahım, səmayi-çərx.
Qəzəl 125Könlümə xoşdu mənim sevgili canan, ey şeyx!Deyiləm körpə ki, mən aldanam asan, ey şeyx!
Qəzəl 140Qoy cəfanı mən çəkim, olsun vəfa dildar ilə,Yaxşıdır dünyada hər kəs zövq edə bir kar ilə.
Qəzəl 145Mələk ol sərvi-rəvanın qədinə salsa nəzər,Yaralı quş kimi göydən düşər, açmaz şəhpər.
Qəzəl 169Könlümün gözləri yar nərgisinə saldı nəzər,Yox təəccüb, qarə bəxtim mənə vermirsə səmər.
Qəzəl 170Hər kəsin ki, ah şimşəyindən çırağı yoxdur,Hicran gecəsi sənə sarı yol tapa bilməz.
Qəzəl 173Aşiqi-sadiqdə aşiqçün gərək pərva ola,Ta ki, nə dərdin aça aşiq, nə o rüsva ola.
Qəzəl 177Aşiqlikdə bir sevgilinin qəmindən başqa bir işim qalmadı,De, ağıl başımdan getsin, onunla bir işim qalmadı.
Qəzəl 182Qəmi-cananı bilənlər məni-nalanə yanar,Aşina cövr eləyir, bax mənə biganə yanar.
Qəzəl 186Dəyəndə dərdimi, saqi mənə şərab verir,Dayanmadan ona hər söz desəm, cavab verir.
Qəzəl 189Parə-parə ürəyim çeşmi-tərimdən düşsün,Şölələr canıma odlu şərərimdən düşsün.
Qəzəl 205Ey üzün gülşəni gülzari-cahandan rəna.Nə qədər var güli-rəna üzün ondan rəna.