Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sevmək sənəmləri, sınadım, bir bəla imiş,Aşiq olan həmişə qəmə mübtəla imiş.
Rübai 85Gördü ki, olmuşam hüsnünə heyran,Üzümə qıyğacı baxdı o ceyran.
Qəzəl 87Sanma kim, könlüm pərilər kaminə yetmək dilər,Kamə çatmaq arzusu aşiqləri risva edər.
Rübai 88Çox şükür yaramaz, zahid deyilik,Hiyləgər, səfeh şeyx, abid deyilik.
Rübai 94Bir aydır olmuşam üzünə heyran,Çalmışdır qəlbimi o çeşmi-məstan.
Qəzəl 95Bizim məclis qurulmaz heç zaman, ey simbər, sənsiz,Sənin aşiqlərindən orda olmaz bir nəfər sənsiz.
Qəzəl 123Nəsihət eyləyib göz yaşı da töksə əgər naseh,Mənə qan uddurur, sanki verir hər an zəhər naseh.
Qəzəl 154“Bağrı qan olma” deyən, könlüm necə qan olmasın?Bir könül varmı, gözəl, zülfünlə al qan olmasın?
Qəzəl 158Ol qələm kim, nəqş edib surətləri, ey dilrüba,Ayrılıq tərhin töküb, çəkmiş məni səndən cida.
Qəzəl 165Həmmam ilə ənis dünən nazlı yar olub,Hər tük tənimdə bir müjeyi-əşkbar olub.
Qəzəl 194Dil giriftar olub ol geysuyə,Gözüm heyran olub ol məhruyə.
Qəzəl 199Sənsiz etsək, gözəlim, söhbəti-can, ləzzəti yox,Etsə şirin bizə hər kami-cahan, ləzzəti yox.
Qəzəl 218Uçub könlüm quşu meyl etdi bir sərvi-xuramanəKi, şölə meyl elər yüksəklərə, bax nari-suzanə.
Qəzəl 222Yarpağın tutdu bərabər gül o məh tələt ilə,Başına çırpdı o yarpağı səba hiddət ilə.
Qəzəl 314Könlümdəki qəm qönçeyi-xəndanın üçündür,Göz yaşlarım ol ləli-dürəfşanın üçündür.
Qəzəl 331Sanmayın məhrulərə aşiq olan tənha mənəm,Cümlə aşiqdir, fəqət eşqində tək rüsva mənəm.
Qəzəl 334Sən bir göz açıb, bir də məni-zarə nəzər sal,Dami-qəmi-eşq içrə giriftarə nəzər sal.
Qəzəl 340Ölməz idim, tiğ ilə yüz yarə vursaydı əgər,Kölgəsilə vurmasaydı arxadan ol simbər.
Qəzəl 343Sinəm yarıldı, oldu ürək ləxtə-ləxtə xun,Hər ləxtə parə-parə düşüb, oldu sərnigun.
Qəzəl 357Duydu xəyalımı o gözəl, bildi halımı,Fərq etmədi bu zəf ilə məndən xəyalımı.
Qəzəl 358Ey aləm içrə ən uca məsnəd məkan sənə,Yüksək məqamü mərtəbədir izzü şan sənə.
Qəzəl 360Başım möhnət balıncında çəkib azar uzaq səndən,Olub qəm bəstərində cismü can bimar uzaq səndən.
Qəzəl 407Ey könül, vəsf eylədin dilbərləri bunca, yetər!Gah günəş adlandı şerində gözəl, gahi qəmər.
Padşahi-mülkPadişahi-mülk, dinarü-dirhəm rüşvət verib,Fəthi-kişvər qılmağa eylər mühəyya ləşkəri.
Qitə 1Şərəfi-xilqəti tapdıqda, eşitdim, AdəmNazil oldu şərəfində: “vələqəd kərrəmna”.
Qəsidə 2Mənəm ki, görməmişəm əhli-ruzigarda vəfa,Nəsib olub mənə min dürlü dərd, cövr, cəfa,
Qitə 3Qafil olma yazdığın şerindən, ey söz ustası,Dəhrdə olmaz belə övladi-xoştinət sənə.
Qitə 5Şükr edin, Rumun ey zərifləriKi, fələk verdi böylə kam sizə.
Qəzəl 8Tənimdə getməyə yox kuyi-yarə tabü təvan,Xoşam ki, olmamışam zəfi-tənlə sərgərdan.
Qəzəl 9Gizli dərdim necə olmaz bu qədər qəmlə əyan,Bu sükutun özü hali-dilimi etdi bəyan.