Həbib Sahir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Titrədir çırağı yelin nəfəsi,Ucalır bağlardan gecənin səsi.
YolçuNə boran var, nə duman,Qarlar üstə qızıl qan.
NədənVerərsə çiçəkBaharda vərk
Ey qəmərSən hər gecə, o qəmli meşələrin ardından,Həkimanə baxışla, dünyalara baxırsan...
Çöl çiçəyiBir keçən buludun, göz yaşlarını,Qana-qana içib, açılan çiçək.
Dalğalar qabarmışXatirət dəftərindən*Dalğalar qabarmış, açılmış güllər,
SürgünQovuldum ah, vətənimdən, elimdən,İllər boyu nələr gördüm, nələr mən.
Məktəb xatirələriO günlər ki, gün buludu sökərdi,Yel yollara badam gülü tökərdi,
Gecə keçmiş yarıdanGecə keçmiş yarıdan gözüm yolda... yollarda,Bu qaranlıq gecədə nə gedən var, nə gələn.
Yoldan kənarYoldan kənar, düzənlikdə,Bir az uzaq çay boyunca
Payızın ilk günləriSarmaşıqlar titrərkən sərin sular başında,Tək-tək düşər onların saralmış yarpaqları,
Bir toxucu qızaUçub rəngin qızım, səsin kallaşıb,Kölgələnib gözəl, ala gözlərin,
Zamanın sirriYenə gövərdi ot,Sarı gül açdı.
Sazaq əsdiSazaq əsdi dağdan, hava bulandı,Xəzan oldu bağlar, yarpaq saraldı.
Şair ŞəhriyaraMəscidə gedərkən*Dam-divarı qar hörübdür
Uğuldayır dəli yellərUğuldayır dəli yellər, budurÇamur damda.
Yayİsti düşmüş, yaydır günlər uzanıb,Su azalıb, çayır çəmənlər yanıb.
İnqilabPayız idi, sərin yellər əsirdi,Ağaclardan solğun yarpaq əlirdi.
Bizim məhləGün boyarkən dağı, qapı açılar,Palçıq divar ardı görünər bahar.
Kəndimizdə olub keçənlər“Heydərbaba” şairinə*Axşamüstü dağlar bənəg-bənəgdir,
Keçən xatirələrKeçən xatirələr yanar od kimi,Könlümü yandırar, yanıram hər gün.
Kimlər sevinirDan yeri ölkəsin atəşdə yaxanAl Yunanıstanda deyirlər qan-qan!
Bir al günəş doğdu səhərMən bir lirik şair ikən“Gecə yatmaz” şer yazar.
Son söz, son sazEl şairi Mahmuda*Quraqlığa tutulandan, baba diyarında,
Anəmlə bərabərBu şeir İstanbul türkcəsilə yazılmışdır*Anəm bana söylərdi, qaranlıq gecələrdə,
Gecələrin nəğməsiTitrədir gecənin mərmuz əlləriAtlas pərdələrin saçaqlarını.
Qovala düşmanları!Qaranlıq içrə qardaşam,Hələ gizlənibdir qızıl gün.
Həyatın yükü ağırdır, ağırQaranlıq çökübdür, qar, yağış yağırHəyatın yükü ah, ağırdır, ağır.
Şair Süleyman RüstəməBurada telqrafinQırılıb çoxdan teli,
QaraçılarSiz çöllərdə, biz şəhərdə çürüdük,Deyin görüm, macarmısız, yoxsa türk?