Məmməd Araz · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Elə bil ağıllar dolub yelinə,Az qalır evini unuda adam.
Qaytar məniYaşar Əliyevə*Könül, bu gün nağıl danış,
TəklənməDost arası yol çəkilməz,Dost arası yol sökülməz,
Ölüm qorxur qələmdənQələm mənim yol yoldaşım,Qələm mənim oxum, nizəm.
Ayrı yollar var imiş...Sevgi yolu... dərəsi bir, düzü birTutdun onu – astarı bir, üzü bir...
Qırx doqquz yaşım14 oktyabr – qırx doqquz yaşım...Görüşdük onunla xəstəxanada.
Havalar soyuduSoyuq görməmişdik illərdən bəriBu necə iqlimdir? –
Daha inanmıram...Daha inanmıram boş vədələrə,Göz yaşın od olsa – qəhər demərəm.
Şair, nə qazandın?Şairəm, eşqim də öz qəlbim kimi mərdanədir.*Əlağa VAHİD*
Nəydi yırğalayan bir nəhəng dağı?!Nəydi yırğalayan bir nəhəng dağı?!Uçrumlar zamanın yaddaşı kimi!..
Belə dünyanınM.Müşfiqin xatirəsinə*Söz verdim, söz adlı dəfinə verə,
Sərhəd çəpərləriDostum Cəfərə*Sərhəd çəpərləri sökülür, Allah!
QayıtmaGördü öz işini ömür də, vaxt da;Qayıtma geriyə, qayıtma daha.
Bu insan adlanan insanİlahi, sən saxla, kallaşır insan,Ölüm adiləşir, dərd adiləşir.
Ad günüməHeç gün çatmaz bu gün mənim ad günümə,Nəvələrim gəlmişdilər ad günümə.
Kəlbəcər qaçqınlarınaYüz də desək, min də desəkcavab budu:
Çox təzələr köhnəlirSözümüz, nəğməmiz köhnəlir, ey dad!Qələmdən kağıza düşən andaca,
Şair ömrüFikirli oluram, tutqun oluram,Qanı soyuq bilir dost-tanış məni.
Əlvida, dağlar!Bəlkə bu yerlərə bir də gəlmədim,Duman, salamat qal, dağ, salamat qal.
Naməlum qəhrəmanSən dəniz qoynunda, dəzgah dalındaTarlada, zavodda... hər yerdə varsan.
Qara dənizBu yanım göy meşədir,O yanım Qara dəniz.
Bir ömrün qonaqları(pərdəsiz dram-zarafat)*Qapım döyülür.
QayğılarÇiynimdən düşməyir dərdi-sər yükü,Həmişə kədərim, qəmim oyaqdır.
Ağlayan qayalarAğlayır yol üstə dilsiz qayalar,Damlaların yeri göz kimi çuxur.
Duman ömrüÖlüm istəyirəm. Qəfil bir ölüm.Bir kibrit ölümü.
Araz üstə çinar gördümAraz üstə çinar gördüm.Qoşa çinar.
Salamat qalEy dəvə yol, düşdüm daha belindən,Ovsar cığır, çıxdın daha əlimdən.
Ata ocağıÇırpısı tətikdə, odunu dəmdə,Səhərin gözündən od alıb ocaq,
Çoban nəğməsiNəfəsində dağ havası,dağ nuru,
«Ərim gəldi» qayasıBu torpağı gəzməmişəmhələ daş-daş,