Miskin Vəli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu çöllərin ziynətidi,Körpə quzu, bala ceyran.
NifrətZülm eləyən zülümkarın,Üz tutduğu raha nifrət.
AlarmışŞeyda bülbül fəğan edir,Gül köksünü xar alarmış.
SənindiSən deyirdin al yanağım,Arxayın ol, yar, sənindi.
Mənim(Qocalıq şeiri)*Min səkkiz yüz doxsan dördəm,
QalacaqdıYüz ev yıxan bir ev tikməz,Yurdu viran qalacaqdı.
QocalıqQoymur gəzəm ellərimi,Verməyir aman qocalıq.
OlduEl içində düz dolandım,Yaxşılığım yarım oldu.
Kimdi?Dostlar, dünya tarixini,Doğru, düzgün bilən kimdi?
Gülməlidiİnsanların növlərini,Düşündükcə gülməlidi.
TamahNeçə dəfə eyləmisən,Məni bəxti qara, tamah!
OlaƏldə varın, yaxşı yarın,Ürəyini bilən ola.
SəndədiDünya dolu gözəl olsa,Mənim gözüm yar səndədi,
AyrıBülbül ötməz zimistanda,Nəğmə deməz güldən ayrı,
KönülBir dəm yuvasında yatar,Bir dəm qanad çalar könül.
MənNazlı dilbər sənin adın,Şirin-şirin anıram mən.
OlarZəhmətini qəbul etsən,Bağda qızılgülün olar.
GördümDiqqət verdim hər çiçəyə,Açılanı solan gördüm.
QalasındanGəlin sizə xəbər verim,Qoç Koroğlu qalasından.
QaldıHayıf oldu canım getdi,Sərim bu sevdada qaldı.
SəniDünya, necə bir gözəlsən,Gələn sevir, bəli, səni.
ƏləsgərdiTelli sazı min dil açan,Ələsgərdi, Ələsgərdi.
BelədiVidalaşaq, a dostlarım,Vaxtı gələn can belədi.
AğlamaMən gedirəm qürbət elə,Ayrılıqdı, yar, ağlama.
YenəBaharın əyyamı gələr, başa-baş,Al, yaşıl bəzənər budaxlar yenə.
İndiDedim: – Mən əbəsəm səni sevməsəm,Dedi: – Bir atam var, bir anam indi.
SinadərBir ağac bəslədim bağın ziynəti,Ləzzəti pətəkdə bala sinadər.
YanaraDilim nalə çəkir, yoxdur taqəti,Dözə bilmir ayrılığa, yanara.
SinəsinəÇərx hərlənər, gərdiş eylər hər ayı,Qış gələr dağların çağ sinəsinə.
QoymuşamYarım yatmamışam qoca dünyada,Çalışıb, qazanıb qala qoymuşam.