İmadəddin Nəsimi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای شاه تخت «من عرف »شد نقد طاعاتم تلف
Əlavə 19از نسیمت نفخه عیسی دمی استوز دمش هردم مسیح مریمی است
Əlavə 23ای نسیم سحری! غالیهبار آمدهایمگر از سلسلهٔ سنبلِ یار آمدهای
Apardı könlümü bir çeşmi-məxmurApardı könlümü bir çeşmi-məxmur,Kim ola istəməz ol hüsnə məğrur.
Bu nə adətdir, ey türki-pərizadBu nə adətdir, ey türki-pərizad,Qəmindən olmadım bir ləhzə azad.
Canımın, cana, vüsalın can içində canıdırCanımın, cana, vüsalın can içində canıdır,Cana canü cana canü canü həm cananıdır.
Dil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdururDil sənin şirin kəlamıntək kəlim olmuşdurur,Can sana bir bəndeyi, əlbət qədim olmuşdurur.
Dinləgil bu sözü ki, candır sözDinləgil bu sözü ki, candır söz,Aliyü asimanməkandır söz.
Ey nazı çox dilbər, məni yandırma hicrin narinəEy nazı çox dilbər, məni yandırma hicrin narinə,Çün yanaram pərvanətək şəm’-rüxün ənvarinə.
Ey üzü gül, ləbləri mərcanımızEy üzü gül, ləbləri mərcanımız!Ey gözü nərgis, şəhi-məstanımız!
Əcəb lə'linmi şol, ya cahi-əhbab?Əcəb lə’linmi şol, ya cani-əhbab?Əcəb zülfünmü, ya zənciri-pürtab?
Ənbərin zülfün, nigara, bağladı divanəniƏnbərin zülfün, nigara, bağladı divanəni,Şəm’i-vəhdətdir camalın, yandırır pərvanəni.
Ləblərin şərbətinə çeşməyi-heycan susadıLəblərin şərbətinə çeşmeyi-heyvan susadı,Sulu incilərinə təşnə kimi can susadı.
Mana sənsiz cahanü can gərəkməzMana sənsiz cahanü can gərəkməz,Vüsalın var ikən hicran gərəkməz.
Mənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanımMənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanım,Həbibim, rahətim, ruhim, rəfiqim, munisim, canım.
Şənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanəŞənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanə,Şeyda qılıban saldı məni cümlə cəhanə.
Tutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar barTutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar bar,Bar darəd əbri-neysan yüz şəqayiqvar var.
Üzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəmÜzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəm,Anəstünarən olmuşam, ol nara düşmüşəm.
Qəzəl 6این حضور عاشقان است، الصلاصحبت صاحبدلان است، الصلا
Qəzəl 7ای چون فلک از عشق تو سرگشته سر ماسودای تو زد آتش غم در جگر ما
Qəzəl 29گفتمش زلف تو مأوایی خوش استگفت خوبان را همه جایی خوش است
Qəzəl 35نقش هستی رقم صورت کاشانه ماستمستی کون و مکان از می و میخانه ماست
Qəzəl 39چشم بیمار تو تا مست و خراب افتاده استدر سر من هوس جام و شراب افتاده است
Qəzəl 40ساقی سیمین برم جام شراب آورده استآب گلگون، چهره آتش نقاب آورده است
Qəzəl 50غرقه در دریای عشقش حال ما داند که چیستاین سخن آسوده بر ساحل کجا داند که چیست
Qəzəl 60آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشتدر غمش صبر دل امیدوار از حد گذشت
Qəzəl 61ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشتمصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت
Qəzəl 62دل بی تو از نعیم دو عالم ملال یافتخرم کسی که با تو زمانی وصال یافت
Qəzəl 74تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاداز پرده بسی راز نهانی به در افتاد
Qəzəl 87دل از عشق پریرویان دل من برنمیگیردمده پند من ای ناصح که با من درنمیگیرد