Nəriman Həsənzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Uşağı danlama onun səsindən,qoy sevinc yayılsın bütün aləmə.
GörəsənYoldaş yolda sınanır,qardaş yolda sınanır.
Qamçı vururHey görürəm,öz içimdə lağ eyləyir
Mən elə torpağamOna sual verdim: nədir məhəbbət?Mənə cavab verdi: sənə sədaqət.
Vətəndən soruşMəni imtahana çəkdi təbiət,yollarda bərkiyə-bərkiyə gəldim.
Adsız bulaqBulaq suyu, nə sərinsən, nə ətirli bir dadın var,Nə bir qulluq eləyənin, nə də məşhur bir adın var.
Xaricilər“Daşkənd” mehmanxanası...gəlir növbətçi rəis:
Vaxt gəlirDilimi susdurub dillər tökürsən;yorulmur, maşallah, səndə çənə var.
“Qələm yoldaşıma”Danışırsan nə mehriban-mehriban,iki suyun arasında qalmışam.
MöcüzəXarici turistlər... qəşəng qadınlarbəli, okeanın o tərəfindən!
Mən orda şeir dedimOkean sahilində,Bombeydə, bir görüşdə,
TacmahalAğ mərmərdi, ağappaq,təptəzə, qar kimi ağ,
AynurTərlan¹ ürəyində həyəcan duyurYuxusuz qalıbdı Qaxda bir ana.
Adət edənə kimiBiri sübut elədi,qatıq qaradır, – dedi,
YaşaNiyə tutulubsan qurbanın olum,yaşına yaraşmır bu boyda fikir.
Adət nədir“Əcnəbilər göydə balonlarla gəzir...”*Sabir*
HəyatGörüşəndə öpüşdülər,köyrəldilər,
OxucumaSözün nə ucası, nə alçağı var,Əziz dost, şerimi asta oxu sən.
Azərbaycanhimn*Hər millətin, hər torpağın öz adı var, öz ünvanı,
“Ağlağan”“Yandıran bilirdim, yanan bilirdim,*Mən belə ağlağan bilməzdim səni”.*
...Ya ikiDost-mehriban ya bir olar, ya iki*Molla Cümə*
Alman əsgərinəTikanlı məftillərigörəndən,
İsmətYox oldu o gülərüz,o ağ, bakirə bədən.
MənKimsə salam verdi mənə rəhm ilə,Allahın nə yazıq bəndəsiyəm mən.
Mənə düşməyirMəni sevindirməyin,gülmək mənə düşməyir.
İşığa can atsamMən öz taleyimlə döyüşməliyəm,taleyim namərddi, vurur arxadan.
Yoxdu“Xəstə yox, xəstədir xəstəyə baxan” –atalar sözünün əvəzi yoxdu.
Söz yarası– Məni evə apar,– Mən sənə qurban.
AğlamaSən ağlasan, mən ağlaram,ağlama, yarım ağlama.
Torpaq olduBir ay evi arzuladı,göz yummadı, oyaq oldu.