Nəriman Həsənzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sən məndən incimə, dünya gözəli,bir gözəl qadını itirmişəm mən.
OğlumaAnan xəstəxanada,mən də başıqarışıq.
Qoşa məzarAğstafanın Qıraqkəsəmən kənd qəbiristanlığında anamla dayım yanaşı dəfn edilib.*Bacı-qardaş yanaşıdı,
TələbəlikBacım qızı Fəridəyə*Durur ayrıldığım kölgəli çinar,
Gözü yoxduKüçələrə su səpmişəm,*yar gələndə toz olmasın.*
Evdə arvad olmayandaEvdə arvad olmayandadüymə də qırılır düşür.
DüşübKüsüb bir dünya gözəli,sükutu dünyaya düşüb.
XoşbəxtlikSən mənim dərdimsən, dərdi çəkəllər,bir yolda gözlərəm mən yüz yol səni.
Sən Nəriman deyibsənMənim evdən, mənim işdən qaçanım,kimə doğru, kimə yalan deyibsən?
Sənin yuxunSağlığıma sən oldunilk dolduran qədəhi.
AyaqqabılarQapımızın ağzındaƏvvəl ancaq ikiydi.
Daim göz önündəHəyatın qəribə məqamları var,kim isə sağlamdı, nasaz görünür.
Qabaqda yaş var...İkimiz üz-üzə – sevinc ilə qəm.elə hey deyirəm bir dinlə məni.
İkimiz“İstedad əsil-nəcabətdən artıqdır”*Volter*
Yadına düşəcəyəmDeyirdin ki, birtəhərunudaram mən səni.
İtirməMənim sənə sədaqətim təmizdi,sən də mənə etibarı itirmə.
İkinci addımHər şey zarafatdan başladı bir vaxt,Hər şey bu dünyada başqaydı bir vaxt.
Xoşbəxtlik verirdimMartın səkkizində təbrik elədim,– Bayramın mübarək,
Apar məniGəl yanıma innən belə,soruş məni, axtar məni.
XatirəBizə necə baxırdıyanımızdan ötənlər.
OlumMənə zülüm eyləyirsən,zülm elə, qurbanın olum.
Taleyin dalıncaSən görüşə çıxırsan,mübarəkdi, qadası:
Qafqaz“Qafqaz özünün ümumdünya-tarixi*əhəmiyyətini bir daha nümayiş etdirdi.*
Qaçaq KərəmKərəm keçdi bu dağlardan, o dağlardan ulu Tanrım!Adı getmir ürəklərdən, dodaqlardan ulu Tanrım!
Səfirə məktub“Ya şəhid gərək, ya intiqam almaq gərək”*Füzuli*
XatirəDüz gecə yarıqalxdı yuxudan.
UşaqlarUşaqlar küsüşdü,uşaqlar söyüşdü,
HeykəlOynayırdı, “atışırdı” iki uşaq,biri bizdən, biri “faşist”:
“Arı” və “Alı”Mən deyirəm: Arıdı,Xanım deyir: Alıdı.
NazimNazim anasınınsözünə baxmır.