Nizami Gəncəvi · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Xosrov ilə Şapur danışan zamanGördülər qərq oldu bir nura cahan.
Xosrov və Şirin, fəsil 93Söylə görüm, nədir ilk yaradılmış?Bu mənim ağlımçün pərdəli qalmış."
Xosrov və Şirin, fəsil 95Yenə Xosrov dedi: "Bu ulduz cirmiNəyə minmiş, söylə, bir kəs bilirmi?
Xosrov və Şirin, fəsil 97Xosrov yenə dedi: "Ey müdrik insan.Bütün sirrlər sənə əyandır, əyan!
Xosrov və Şirin, fəsil 100Xosrov dedi: "İnsan bəs o dünyadaBu dünya işini salırmı yada?"
Xosrov və Şirin, fəsil 105İkinci möbidə gələndə növbət,Dedi: o aləmi bir qəsrə bənzət,
Leyli və Məcnun, fəsil 1Ey adı ən gözəl başlanğıc olan,Adınla başlanır yazdığım dastan.
Xosrov və Şirin, fəsil 39Gündüzdən işıqlı, aydın bir gecə...Aləm nurlanmışdı ay görününcə.
Xosrov və Şirin, fəsil 40Birinci Firəngiz dedi: "Bir zamanBir xəzinə vardı torpaqda pünhan.
Xosrov və Şirin, fəsil 64Əzəldən dövr edən bu dünya beləXosrov kimi bir şah görməmiş hələ.
Xosrov və Şirin, fəsil 75Xəllux bütlərinin günəşi dildarYeri öpüb dedi: "Sən ey hökmdar!
Xosrov və Şirin, fəsil 87Nikisa od saldı şahın könlünə,Barbədin setarı su tökdü ona.
Xosrov və Şirin, fəsil 94Yenə də soruşdu ondan cahangir:Bir çox şeylər var ki, beynimi əzir,
Xosrov və Şirin, fəsil 102Xosrov dedi: "Sən ey dünya həkimi,Mənə nəsihət ver təbiblər kimi."
Xosrov və Şirin, fəsil 121Gör nə danışırdım, söz hara çəkdi,Atım baş apardı, kənara çəkdi.
Xosrov və Şirin, fəsil 2Bu qara torpağa sükunət verən,O sonsuz fələyə hərəkət verən,
Xosrov və Şirin, fəsil 80Nikisa, necə ki, demişdi Şirin,Bir qəzəl oxudu rast üstə həzin:
Xosrov və Şirin, fəsil 116Gecələr yatmayıb söz deyən kişiDedi: "Belə əydi Xosrovun işi: