Nizami Gəncəvi · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ağac göy çəmənlikdə açanda rəngbərəng gül,Qızılquşla söhbətə başladı nazlı bülbül:
Xosrov və Şirin, fəsil 67Qızıl bayrağını açanda aləm,Dağılmış qoşuntək qaçıb getdi qəm.
Xosrov və Şirin, fəsil 79Bu sözləri deyən müdrik ixtiyar,Bu sayaq eylədi bizi xəbərdar:
Sirlər xəzinəsi, fəsil 2Ey bütün varlıqları xəlq edən pərvərdikar!Aciz torpaq da almış səndən qüvvət, iqtidar,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 3Sən, ey bizlər yox ikən ta əzəldən var olan!Biz ki, məhv olanlarıq sən, ey həmişə qalan.
İqbalnamə, fəsil 7Nə gözəl günəşsən, ta uzaqlardanEdirsən bizimçin hər şeyi əyan.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 8Ey Mədinə yaşmaqlı, Məkkə niqablı mələk,Günəş nə vaxta qədər kölgədə əyləşəcək?
Yeddi gözəl, fəsil 11Onda ki, Bəhramın üzü nur saldı,Yəmən dərisindən xamlığı aldı,
Xosrov və Şirin, fəsil 11Ürəyin hatifi görüb məni şad,Hümmət eyvanından səsləndi: heyhat!..
Sirlər xəzinəsi, fəsil 13Qələm ki, bu həyatda tərpənərkən ilk dəfə,Sözdən yazdı, diqqətlə baxsan birinci hərfə,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 16Tərbiyə verənimsə ədəb nurini saçdı,Mənə doqquz fələkin düyünlərini açdı.
İqbalnamə, fəsil 20Aydın düşüncəli alim Ərəstu.Böyük tacidara səna oxudu,
Leyli və Məcnun, fəsil 21Nofəlin Məcnunla tanış olmasıLeyli çadırdaydı, o gizlənmiş ay
Yeddi gözəl, fəsil 22Bəhramın şöhrəti düşdü dünyaya,Balıqdan başlayıb yetişdi aya.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 22Sən, ey yaranmışlara öz ağlıyla hökmüran!Taclılara ayağı ən nadir bir dürr olan!
Xosrov və Şirin, fəsil 23Əfsunçu xəlvətdən çıxdı qəflətən,Atəşpərəst kimi parladı birdən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 28Həyatın xoş günləri çatdı vida çağına,Torpaq yelin, su odun atıldı qucağına.
Yeddi gözəl, fəsil 33Müştəriylə Zühəl qovuşan zamanGünəş daxil oldu Həmələ Hutdan,
Xosrov və Şirin, fəsil 37Asimantək, yaşıl geymiş o qocaCavan budaqları işə salınca.
İqbalnamə, fəsil 38Müğənni, bir quşsan - vaxtı düz bilən,De görək: nə qədər keçmiş gecədən?
İqbalnamə, fəsil 39Müğənni, rudunu bir dindir barı,Yada sal nəğmənlə o yatmışları!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 41Hindistanlı bir mö’bid güc verərək ayağa,Yol getdi, yol yeridi baxsın bostana, bağa.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 44Dünya qocadır, dardır, ona diqqət elə sən,Qoy səni aldatmasın gənc görünsə də üzdən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 49Mən eşitdim ki, Mərvin kənarında bir cavan,Sərv kimi uca boylu şahzadə varmış, qanan.
İqbalnamə, fəsil 50Gövhərlər olanda mədəndə aşkarDünyanı bürüdü gövhər alanlar.
Xosrov və Şirin, fəsil 51Göyün yaxasından çıxanda qəmərHilali örtüyə büründü yerlər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 54Bir gün meydana çıxıb bir neçə qəlb pul kəsən,Bir qəlib qayırdılar özlərinə bənzəyən.
Xosrov və Şirin, fəsil 56Şah dinlədi bir-bir hər danışanı,Əmr etdi: "Gətirin o dağ çapanı!"
Xosrov və Şirin, fəsil 72Xosrov yenə dedi: "İnsaf elə bir,Böylə danışmaqla günümüz keçir.
Xosrov və Şirin, fəsil 111Xosrov öyrənərkən dərsi, hikmətiTərk etdi dünyanı, eyşi, işrəti.