Nizami Gəncəvi · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kim ki, ibrət dərsi alıb dünyadanSözün lövhəsini öyrənən zaman
Leyli və Məcnun, fəsil 10Ölən qohumlarımdan xatirələrSaqi, harda qaldın? Mən meypərəstəm!
Şərəfnamə, fəsil 10Saqi, gəl ruhumu şənlədən mey ver!Xumarı atmağa səhərkən hey ver!
Leyli və Məcnun, fəsil 13Məcnunun eşqi haqqındaYuxusuz gözlərin taxtına sultan,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 14O başı pozuq sözlər, o qafiyəsiz sözlər,Sərrafların yanında qiymət almışsa əgər
İqbalnamə, fəsil 15Müğənni, ucalsın o incə səsin,Qızdırsın qoy bizi odlu nəfəsin.
Yeddi gözəl, fəsil 16Məktubun başlanğıc sözü bismillah,Ağzına fəzliylə rəhbərdir Allah.
İqbalnamə, fəsil 17Müğənni, o könül açan saz iləMənim də könlümü bir aç, saz elə!
Leyli və Məcnun, fəsil 19Murad dastanının ilk səhifəsi,Gözəllik mülkünün baş sərkərdəsi,
Xosrov və Şirin, fəsil 19O söz bilən Şapur yeri öpərək,Dedi: "Xosrov daim şad olsun gərək.
İqbalnamə, fəsil 21Alim Valis dedi: "Padşah hər zamanBu qoca dünyada yaşasın cavan!
Xosrov və Şirin, fəsil 22Gecənin qoynundan çıxınca səhərQızıldan tac qoydu başına göylər.
Xosrov və Şirin, fəsil 27Mədaində Şirin gözləyir vüsal.Şirin dodağından axıdırdı bal.
İqbalnamə, fəsil 31Oyanıb qalxanda günəş yuxudanMüşkə kufur səpdi sanki asiman.
Yeddi gözəl, fəsil 34Arabir də gedib ova oldu şad,Edildi qüssədən bu yolda azad.
Yeddi gözəl, fəsil 37Dürlər peyvənd edən ləlin bağına,Gövhərlər düzəndə yer qulağına,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 40Dur, fələk büsatını yığışdırıb ver bada,İnanma, yoxdur vəfa çünki bu nərtaxtada.
Xosrov və Şirin, fəsil 112Ayın işığını gecə örtərək,Div kimi azmışdı yolundan fələk.
Yeddi gözəl, fəsil 3Onun sığışmadı cahana tacı,Taxtını ərş üstə qurdu meracı.
Leyli və Məcnun, fəsil 3Ellik məclisinə verəndə ehsan,Şəhərdə badəsiz qalmasın insan.
İqbalnamə, fəsil 3Nə bir taxt istədi Məhəmməd, nə tac,Qılıncla çox aldı şahlardan xərac.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 5Bir gecə yarısında yarım günün ağasıCanını məş’əl edib qurdu işıq dünyası.
İqbalnamə, fəsil 11Müğənni, yubanma, götür rudu sən,Dumanlar çulğayıb beynimi qəmdən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 12Bu qədər gözəl gülü tərənnüm eyləyən mənBir bülbüləm bağında könül açan, nəğməzən.
Xosrov və Şirin, fəsil 12Eşqdən başqa söz könlümə yaddır,Ömrümün quşuna sevgi qanaddır.
İqbalnamə, fəsil 13Müğənni, öt yenə, o lətif səsinBülbülün səsini batil eyləsin.
Xosrov və Şirin, fəsil 14Köhnə dastanların qoca ustadıÖz hekayətinə belə başladı:
Xosrov və Şirin, fəsil 15Günlərin bir günü, bir səhər erkənXosrov çıxdı çölə, könlü xeyli şən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 18Bir dəfə öz tayının dalınca gəzdirib gözİki-üç munisilə danışdı iki-üç söz,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 19Əzəliyyət fərşində sürüb öz həyatını,Nə etdisə onunçun aldı mükafatını.