Nizami Gəncəvi · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şirin yuxusundan ayıldı səhərYeni təhlükədən verildi xəbər.
Xosrov və Şirin, fəsil 3Göyün səyyahları, bilirsən neçinDaim dolanırlar başına yerin?
Yeddi gözəl, fəsil 5Ey könül, bu xəyal yaratmaqla sənOynamayırsanmı xəyalla, desən?
İqbalnamə, fəsil 5Dəniz dalğalanıb gələrsə feyzə,Sədəfdən dürr alıb çıxardar üzə.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 6Yeddi ulduzla, doqquz məsnədin zər şəmsəsi,Peyğəmbərlərin sonu, üzüyü, şə’şəəsi,
Leyli və Məcnun, fəsil 8Məni inkar edənlərdən şikayətCoşmaq zamanıdır, coş, ey könül, sən,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 15Günəş elə ki, enib əlinə qalxan aldı,Yer də mavi səmayə öz kölgəsini saldı.
İqbalnamə, fəsil 19Müğənni, çal yenə qədim havanı,Kömək et, bitirim mən bu dastanı!
Leyli və Məcnun, fəsil 23Sülhün qoqusunu duyunca MəcnunKinlə qəzəbləndi ürəyi onun.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 23Nuşirəvan qoşunla çıxmışdı bir gün ova,Düşdü öz dəstəsindən uzaq, at qova-qova.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 29Şam şəhərində xeyli qoca bir kişi vardı,Pəri kimi, cin kimi camaatdan qaçardı.
Xosrov və Şirin, fəsil 30Həyat aləmidir hər şeydən üstün,Cavanlıq günüdür ən qiymətli gün.
Xosrov və Şirin, fəsil 32Elə ki, allahın əmriylə bir günHürmüzün şahlığı puç oldu bütün,
Xosrov və Şirin, fəsil 34Zəfərin açarı aydın, aşkardır,Dəmir iradə bir qızıl açardır.
İqbalnamə, fəsil 35Müğənni, mizrab vur, gəlsin dilə saz,Çünki bu işimiz sazsız saz olmaz!
Leyli və Məcnun, fəsil 39Çərxin şəhsüvarı atlandı birdən,Meydanı zəbt etdi həriflərindən.
Xosrov və Şirin, fəsil 41Bir gözəl gecəydi, ilk bahar idi.Səadət gəlmişdi, bəxtə yar idi.
Xosrov və Şirin, fəsil 44Ay yüksələn zaman Balıq bürcündənPərviz Şah bürcündə salmışdı məskən.
Leyli və Məcnun, fəsil 46Ey şah, bu dünyaya özün pənahsan,Sən bir şah deyilsən, bəlkə min şahsan.
İqbalnamə, fəsil 47Müğənni, çal rudu, gəl, dadıma çat,Məni bu amansız yuxudan oyat!
İqbalnamə, fəsil 49Müğənni, o "Ramiş" havasını çal,Şadlıq məqamıdır, qurtardı məlal!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 51Azadə böyümüşlər cərgəsindən bir uşaqİki-üç həmyaşilə çölə çıxdı kefi çağ.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 52Ey allahdan, özündən daima qafil olan,Can qəmində bədənin zəhmətində tək qalan!
Xosrov və Şirin, fəsil 55Sarayın əhlindən, mərhəm bir nəfərŞaha əhvalatı tez verdi xəbər.
Xosrov və Şirin, fəsil 58Bisütunda şəkli qurtardı Fərhad,Könlündə bir həsrət, dilində fəryad
Xosrov və Şirin, fəsil 66Xosrov bilirdi ki, həmişə ŞapurŞirinin dərdini yaxşı ovudur.
Xosrov və Şirin, fəsil 68O ay sifətlini Xosrov görərkənEtdi öz qəlbini o sərvə çəmən.
Xosrov və Şirin, fəsil 71Tovuza bənzəyən o afəti-canŞəkər tüngün açdı ləl sandığından.
Xosrov və Şirin, fəsil 78Elə ki, Xütəni dolaşdı ceyran,Müşk göbəyindən düzəltdi qaytan.
Xosrov və Şirin, fəsil 90Səadət bir gülü bəslərsə əgər,Bəslədiyi gülə həvəskar istər.