Nizami Gəncəvi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bəhramın hünəri saçınca şəfəqDöndü bir bəzəkli bağa Xəvərnəq.
Yeddi gözəl, fəsil 20Bəhram şah bir səhər çıxdı şikara,Üz qoydu çöllərə, uca dağlara.
Leyli və Məcnun, fəsil 29Leylinin ərə getməsindən Məcnunun xəbər tutmasıBağdad ellərinin söz yaradanı
Şərəfnamə, fəsil 39Dur, saqi, o qızıl camı qoyma boşKi, Cəmşid, Firidun yadigar qoymuş,
Leyli və Məcnun, fəsil 40Leyli qəfəsdəki o gözəl deyil,Tikilən qələlər xanımıdır, bil.
Şərəfnamə, fəsil 53Firuzə rəngli tağ ertəsi günüDağ-daşdan ucaltdı yaqut güzgünü.
Şərəfnamə, fəsil 60Saqi, bu zülmətə bənzər torpağıAraşdır, ver mənə həyat bulağı!
Şərəfnamə, fəsil 3Seçilmiş elçidir ulu Tanrıdan,Möhkəm hökmləri xalqa çatdıran,
İqbalnamə, fəsil 9Ey müğənni, çal bir könül nəğməsi,Titrətsin göyləri ərğənun səsi.
Leyli və Məcnun, fəsil 22Nofəl bu xoş olan umu-küsüdənOdlarda mum kimi yumşaldı, bilsən.
Yeddi gözəl, fəsil 35Söylədi Bəhrama birinci adam:"Sənin düşmənindən düşmən alsın kam.
Yeddi gözəl, fəsil 36Tozlu kilimini yer qalxıb aldı,Palçıq kölgəsini günəşə saldı.
Leyli və Məcnun, fəsil 38Ana öz oğluna boylandı bir az,Elə bil qəlbini doğradı almaz.
Leyli və Məcnun, fəsil 44Payızın yetişməsi və Leylinin ölməsiQaydadır yarpaqlar tökülən zaman
Şərəfnamə, fəsil 48Saqi, dur, örtülü bakirəni sənMənə ver, qorxursa ərə getməkdən.
Şərəfnamə, fəsil 57Qalx, saqi, saf gövhər saçan camındanMənim tərkibimə gövhər saç bir an!
Şərəfnamə, fəsil 2Kimsəm yox, ey bizə böyüklük verən,Pənahım da sənsən, köməyim də sən.
Yeddi gözəl, fəsil 4Şahlıq dərgahından gizli işarəDəyincə gözümə, mən birdən-birə
Yeddi gözəl, fəsil 6Sözdür həm təzə şey, həm də köhnə şey,Sözdən bəhs edilir zaman-zaman hey.
Leyli və Məcnun, fəsil 14Məcnunun atasının Leyliyə elçi getməsiElə ki, yar yolu bağlandı bir gün,
İqbalnamə, fəsil 14Müğənni, sazını ələ alsana,Xoşahəng nəğməndən bizə çalsana!
Yeddi gözəl, fəsil 15Ey söz düyümləyən cadugər, yetər,Bu keçmiş sözlərdən gəl vermə xəbər!
Xosrov və Şirin, fəsil 20Elə ki, gecənin saçı darandı,Günəş pərvanətək göylərdə yandı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 25İstirahət çağında seyrə çıxdığı zaman,Rast gəldi saf ürəkli bir adama Süleyman,
Yeddi gözəl, fəsil 26Elə ki, büsatla coşdu, çağladı,Yeddi nazəninə könül bağladı,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 26Ey mərdliyi əlindən tez yerə salan adam,Biganəlik üzündən yolunu azan adam.
Leyli və Məcnun, fəsil 32Bir gün, təsadüfən, doğanda səhərŞikara gedirdi çölə bir nəfər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 32Ey göylərin əzizi, aləm sənə göz dikir.Nazını həm yer çəkir, həm də ki, fələk çəkir.
Leyli və Məcnun, fəsil 36Məktub başlanmışdı böyük allahlaMisilsiz, əvəzsiz o padişahla.
İqbalnamə, fəsil 36Müğənni, ürəyim düşübdür dara,Bu dərdə sazınla sən eylə çara!