Nizami Gəncəvi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sən, ey yaranmışlara öz ağlıyla hökmüran!Taclılara ayağı ən nadir bir dürr olan!
Leyli və Məcnun, fəsil 23Sülhün qoqusunu duyunca MəcnunKinlə qəzəbləndi ürəyi onun.
Xosrov və Şirin, fəsil 23Əfsunçu xəlvətdən çıxdı qəflətən,Atəşpərəst kimi parladı birdən.
İqbalnamə, fəsil 24Alim Fərfuryus da təzim eylədi.Torpağı öpərək belə söylədi:
İqbalnamə, fəsil 25Hürmüz də əl atdı qıfıla sarı,Zənciri çeynədi əqlin açarı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 28Həyatın xoş günləri çatdı vida çağına,Torpaq yelin, su odun atıldı qucağına.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 29Şam şəhərində xeyli qoca bir kişi vardı,Pəri kimi, cin kimi camaatdan qaçardı.
Xosrov və Şirin, fəsil 30Həyat aləmidir hər şeydən üstün,Cavanlıq günüdür ən qiymətli gün.
Xosrov və Şirin, fəsil 32Elə ki, allahın əmriylə bir günHürmüzün şahlığı puç oldu bütün,
İqbalnamə, fəsil 35Müğənni, mizrab vur, gəlsin dilə saz,Çünki bu işimiz sazsız saz olmaz!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 41Hindistanlı bir mö’bid güc verərək ayağa,Yol getdi, yol yeridi baxsın bostana, bağa.
Xosrov və Şirin, fəsil 41Bir gözəl gecəydi, ilk bahar idi.Səadət gəlmişdi, bəxtə yar idi.
Leyli və Məcnun, fəsil 42Bağdadlı Səlamın Məcnunun görüşünə getməsiDeyir söz ustası, onu dinlə sən:
Sirlər xəzinəsi, fəsil 44Dünya qocadır, dardır, ona diqqət elə sən,Qoy səni aldatmasın gənc görünsə də üzdən.
Leyli və Məcnun, fəsil 46Ey şah, bu dünyaya özün pənahsan,Sən bir şah deyilsən, bəlkə min şahsan.
İqbalnamə, fəsil 47Müğənni, çal rudu, gəl, dadıma çat,Məni bu amansız yuxudan oyat!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 49Mən eşitdim ki, Mərvin kənarında bir cavan,Sərv kimi uca boylu şahzadə varmış, qanan.
İqbalnamə, fəsil 49Müğənni, o "Ramiş" havasını çal,Şadlıq məqamıdır, qurtardı məlal!
Xosrov və Şirin, fəsil 51Göyün yaxasından çıxanda qəmərHilali örtüyə büründü yerlər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 54Bir gün meydana çıxıb bir neçə qəlb pul kəsən,Bir qəlib qayırdılar özlərinə bənzəyən.
Xosrov və Şirin, fəsil 56Şah dinlədi bir-bir hər danışanı,Əmr etdi: "Gətirin o dağ çapanı!"
Xosrov və Şirin, fəsil 71Tovuza bənzəyən o afəti-canŞəkər tüngün açdı ləl sandığından.
Xosrov və Şirin, fəsil 90Səadət bir gülü bəslərsə əgər,Bəslədiyi gülə həvəskar istər.
Xosrov və Şirin, fəsil 96Xosrov dedi: "Bura gəlmişik nədən?Hara getməliyik, hardanıq, de, sən?"
Xosrov və Şirin, fəsil 113Şirin yuxusundan ayıldı səhərYeni təhlükədən verildi xəbər.
Leyli və Məcnun, fəsil 7Səhərin qırmızı gövhəri erkənZülmətdən bir işıq zahir edərkən,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 15Günəş elə ki, enib əlinə qalxan aldı,Yer də mavi səmayə öz kölgəsini saldı.
İqbalnamə, fəsil 18Müğənni, çal, oxu, dilə gəlsin saz!Bülbüllər bağlarda sakit dayanmaz.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 23Nuşirəvan qoşunla çıxmışdı bir gün ova,Düşdü öz dəstəsindən uzaq, at qova-qova.
İqbalnamə, fəsil 23Sokratın növbəti yetişən zamanSanki xurma yağdı yerə ağacdan,