Nizami Gəncəvi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qapayan zamanda qapıları mənGözüm ayrılmırdı mavi göylərdən.
İqbalnamə, fəsil 33Yuxudan duraraq bir səhər erkən,Üzümü günəştək alışdırdım mən.
Xosrov və Şirin, fəsil 33Şirini götürüb qayıtdı Şapur,Ancaq gördü Xosrov o yerdə yoxdur.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 34Vücudundan çox əvvəl yarananlar, doğrusu,İçməmişkən bir damla səxa dənizindən su,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 35Keçmişlərdə Yəməndə bir meyvəsatan vardı,Bir tülkücüyəz onun malını qoruyardı.
Xosrov və Şirin, fəsil 36Cütçü saf tum səpsə torpağa əgər,Şübhəsiz torpaqdan saf tum göyərər.
Xosrov və Şirin, fəsil 42Ürəyi Şirindən incik gedirdi,Küsüb Rum elinə səfər edirdi.
İqbalnamə, fəsil 46Müğənni, çal, sənə heyran olum mən,Ayrılım bu vaxtsız mürgüləməkdən!
Xosrov və Şirin, fəsil 48Sübhün şahənşahı təxtinə çıxdı.Zənci qoşununu rumlular yıxdı.
Xosrov və Şirin, fəsil 49Dördüncü gün yenə məclis düzəldi,Xoş nəğmə səsləri birdən yüksəldi.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 50Ey bir nəsim əsincə bayrağını ucaldan,Ey bir toz qarşısında öz bayrağını atan!
Xosrov və Şirin, fəsil 60O dünya başçısı Xosrov birtəhərHər zaman Şirindən tutardı xəbər.
Xosrov və Şirin, fəsil 81Bitdi Nikisanın cənglə nəğməsi,Barbədin setarı qaldırdı səsi.
Xosrov və Şirin, fəsil 83Nikisa dayandı, susdu avazı,O yandan səsləndi Barbədin sazı.
Xosrov və Şirin, fəsil 85Nikisanın sözü sona yetirkən,Barbədin setarı səsləndi birdən.
Xosrov və Şirin, fəsil 89Firuzə göylərə işıq saçıldı,Sübhün gəlininin bəxti açıldı.
Xosrov və Şirin, fəsil 92Xosrov gördü Şirin belə yollarlaİstəyir ki, ondan yaxşı ad qala.
Xosrov və Şirin, fəsil 99Xosrov dedi: "Cansa həyatdan məqsəd,Quru qəfəsdirsə bu bədən fəqət,
Xosrov və Şirin, fəsil 101Xosrov dedi: "Mənə çərx gərdişindən,Bu yerdən, havadan bir az danış sən."
Xosrov və Şirin, fəsil 106Üçüncü söylədi: fərz et bir çobanBaxdığı sürüyə qurd vura ziyan.
Xosrov və Şirin, fəsil 110Ey könül, nur saçan bir şam yandır sən,Oda vurğun olma, şam ki deyilsən.
Xosrov və Şirin, fəsil 1Kömək qapısını aç, ey yaradan!Göstər Nizamiyə düz yolu hər an!
Xosrov və Şirin, fəsil 6Tale dövlət quşu uçuran zamanDünya xoşbəxtliklə rastlaşdı haman.
Xosrov və Şirin, fəsil 7Dünya padişahı bəxtiyar xaqanBarınsın dünyada təxtü tacından.
Xosrov və Şirin, fəsil 9Allah köməyilə tapşırılan taxtŞərəflidir, onu alan da xoşbəxt!
Xosrov və Şirin, fəsil 17Gecənin saçları ətir saçanda,İşıq qaranlığı görüb qaçanda,
İqbalnamə, fəsil 27Məclisi xətm etmək məqamı çatdı,Şah sözün qədrini Aya ucaltdı.
İqbalnamə, fəsil 30Allahın mədhini edib ifadə,Ərəstu yazmışdı rəhbərnamədə:
Sirlər xəzinəsi, fəsil 31Bir ovçu vardı xeyli hünərli, uzaqgörən.O, dolanıb, gəzmişdi çox mənzil, səhra, çəmən.
Leyli və Məcnun, fəsil 34Gecə parlayırdı bir gündüz kimi,Göylər tər-təzəydi yaşıl düz kimi.