Nizami Gəncəvi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Alim Valis dedi: "Padşah hər zamanBu qoca dünyada yaşasın cavan!
Şərəfnamə, fəsil 22Dur, tövbə yandıran odu al, saqi,Başıma o meylə atəş sal, saqi!
İqbalnamə, fəsil 22Bilici Bəlinas təzim elədi,Torpağı öpərək hörmətlə dedi:
Şərəfnamə, fəsil 23“İnsanı biliklə daim ucaldan,Ən adil, ən böyük Tanrı adından.
Xosrov və Şirin, fəsil 28Xosrov görəndə ki, dalda qaldı su,Ağlar gözlərinin qaçdı yuxusu.
Leyli və Məcnun, fəsil 30Atasının Məcnunun görüşünə getməsiFars nəslindən olan şirin dil dehqan
Leyli və Məcnun, fəsil 31Atası görüncə dərdli oğlunu,Eşqin girdabında boğulduğunu,
Şərəfnamə, fəsil 31O yaqut qədəhi, saqi, birbaşaMənə ver, ayağım toxunmuş daşa.
Xosrov və Şirin, fəsil 35Dünya görmüş kişi başladı sözə:O dünya axtaran yetişdi düzə.
Şərəfnamə, fəsil 36Dur, saqi, mey gətir, versin mənə naz,Gəncliyi qaytarar, insan qocalmaz.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 48Hər nəfəsdə rəqabət göstərən bu cəld fələk,Hər pərdədə göstərir min oyun, min bir kələk.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 57Onda ki, xilafəti Harun əlinə aldı,Abbasilər nəslinin tuğu göyə ucaldı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 60Ey şair, sabahını uğurlu görsün aləm,Bu işdə bir dost kimi tutdu əlimdən qələm.
Xosrov və Şirin, fəsil 77Şirin açdı yenə gül dodağını,Göstərdi bəhrəli xurma bağını.
Yeddi gözəl, fəsil 3Onun sığışmadı cahana tacı,Taxtını ərş üstə qurdu meracı.
İqbalnamə, fəsil 3Nə bir taxt istədi Məhəmməd, nə tac,Qılıncla çox aldı şahlardan xərac.
Yeddi gözəl, fəsil 11Onda ki, Bəhramın üzü nur saldı,Yəmən dərisindən xamlığı aldı,
Leyli və Məcnun, fəsil 17Ata eşitdikcə onun səsini,Alıb yerə vurdu əmmaməsini.
Xosrov və Şirin, fəsil 19O söz bilən Şapur yeri öpərək,Dedi: "Xosrov daim şad olsun gərək.
Leyli və Məcnun, fəsil 20Bağın calalını yaradan ustaBöylə nəql edirdi dastan xüsusda:
Yeddi gözəl, fəsil 22Bəhramın şöhrəti düşdü dünyaya,Balıqdan başlayıb yetişdi aya.
Leyli və Məcnun, fəsil 24Bu söz gövhərini tapıb kəşf edənDastan qapısını açır sinədən:
İqbalnamə, fəsil 31Oyanıb qalxanda günəş yuxudanMüşkə kufur səpdi sanki asiman.
Yeddi gözəl, fəsil 33Müştəriylə Zühəl qovuşan zamanGünəş daxil oldu Həmələ Hutdan,
Şərəfnamə, fəsil 34Dur, saqi, şərabdan bir qədəh gətir!O qızıl çiçəkdən bir fərəh gətir!
İqbalnamə, fəsil 38Müğənni, bir quşsan - vaxtı düz bilən,De görək: nə qədər keçmiş gecədən?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 39Bir gün yoldan keçərkən dünyanı gəzən İsa,Bir bazarın başında dayandı birdən İsa,
İqbalnamə, fəsil 39Müğənni, rudunu bir dindir barı,Yada sal nəğmənlə o yatmışları!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 40Dur, fələk büsatını yığışdırıb ver bada,İnanma, yoxdur vəfa çünki bu nərtaxtada.
Xosrov və Şirin, fəsil 112Ayın işığını gecə örtərək,Div kimi azmışdı yolundan fələk.