Qasım Qasımzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir ağır yük daşıyıram,Möhnətliyəm, möhnətliyəm.
QərənfilÇiçəklər içində heç bilmirəm mənNiyə meylim düşür sənə, qərənfil!
TəsəlliBir şəhərin suyundan sən də, mən də içirik,Küçəsindən, bağından sən də, mən də keçirik.
AzərbaycanBabalardan qalma sözdür –əziz, mehriban
Bələdikmi özümüzəAdam var ki, gəzməyibdir paytaxtını,Göydən, yerdən salmayıbdır nəzər ona.
Bir şəlalə var idiOğlum Xansuvara*Bir şəlalə var idi
İki lövhəYolun alt tərəfi pambıq tarlası,Yolun üst tərəfi gömgöy zəmidir.
ElqovanPayız gircək yal-yamacıBəzər qırov, sırsıra,
DinmədikcəKobud torba üzərində rəsm edilib: Yesenin,Damağında qəlyanı...
Gülməşəkər“Sən məni bu qədər mehriban, həlim,*Bu qədər səmimi bilmə, əzizim...*
Ulu dağOsmanlının cənnətiymiş Ulu dağ,Göyün yerə minnətiymiş Ulu dağ.
Türk gözəliMərməreni seyr elədik ada-ada,Gözəllikdən gözəlliyə çata-çata,
TorağayBir kəkilli quşam mən,Xoşlanar şən nəğməmdən
MəlahətYaman xəstə düşübdürMəlahətin nənəsi.
Son baxışlarDeyirlər bir insan ölcəkKainatın üzü dönür.
Füzuli kölgəsiZaman qalı,*Ün gedər, zaman qalı,*
Dalğa kimiMəsud Əlioğluna*Qəm-qüssəyə qərq eləyib dostu, həmdəmi
Vaqif İbrahimBilməz idik, duymaz idikbiz bu qədər
SevilŞair idin – baxışların zillənərdi uzaqlara,Arzuların muncuq kimi düzülərdi varaqlara.
Ağ saçlarımBir gözəl üzümə dedi: qocasan...Gözümdən, könlümdən uzaqlaşdı yaz.
AnamgildədirŞirinli-acılı ömür keçmişəm,Yaxşını, yamanı görüb seçmişəm,
Üç oğlum var idi... çox gördü taleÜç oğlum var idi... çox gördü tale,Cəllad baltasını çaldı belimdən –
Tez evləndirəkDüz deyiblər, bilmir bəzi cavanlarAta olanacan ata qədrini;
Fəxrəddinli ucalığım(Elegiya)*Yaman çılğın, yaman da sərt
Ayrılıq(Mənsiz – Sənsiz)*– Dünya! Sürməmişkən hələ səfanı
BurdadırQarabağ! Durnalı – ceyranlı çöllər,Qarabağ! Bülbüllü – qumrulu dillər,
Görüş yeriSahil bağı, qəndil altı – şirin gözləncək,Görüş yeridir.
Xeyli vaxtdır görüşmürükXeyli vaxtdır görüşmürük,Ayrılığa dözmürəm mən.
VəfaAy qız, çiçəyisən bizim dağların,Hüsnünün şöhrəti tutmuş hər yanı.
İnilti və gülüşDən düşsə də saçıma,Qara damcı dammayıb