Qasım Qasımzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gəl, o ala gözlərinə mən olum fəda,Söylə, hardan yaranmışdır səndə bu qayda,
VəfaAy qız, çiçəyisən bizim dağların,Hüsnünün şöhrəti tutmuş hər yanı.
İnilti və gülüşDən düşsə də saçıma,Qara damcı dammayıb
NişanlıQonşuda bir qız var çalıb-çağıran,O, təzə bir mahnı oxuyan zaman
Səhər-səhərŞirincə qar yağır, otağım isti,Sən də öz nurunu saç səhər-səhər.
SevgilimSöz verib, gəlmədin dediyin anda,Gözlərim yolunda qaldı, sevgilim!
Sehrli torpaqBu torpağa zinət vermiş, sığal çəkmiş təbiət,Onu mənə ana edən deyil təkcə bu hikmət...
Bənövşə yarpağıZəng çalıb aramsız telefon dinir –Uzaqda yad edib məni kim isə,
SirdaşYad yer, qarlı şəhər,hər yan duman, sis...
Həyat səhnələriBir həvəs, bir maraq səssiz-səmirsizBəzən alışdırıb yaxır insanı.
Ustadın kimdirAşıq Ədalətə*Məclis böyük, təntənəli,
HəsədBağımızda üç budaqlıPeyvənd alma ağacı var.
Laçın qayasıQabarıq sinəli Laçın qayası,Nə qorxunc, heybətli görünüşün var!
Bir meynə vardıMəhlə yaraşığı bir meynə vardı,Yaşıl çətir idi neçə eyvana.
Bulaqların mahnısıAxar sızıltıyla yol gedə-gedə,Endikcə, qalxdıqca coşar bulaqlar.
Qərib baharYamacları qalxa-qalxaDağ başına yol almışam.
İbrət üçünSüddən yanıq uşaq idi, –Hər nə gördü tamah saldı –
Bir azBir az qanan,Bir az nadan.
Zənn eləməLəpədöyən yerdə yatıb qara qaya,Sinəsini zərif-zərif çiçək bəzər.
“Yaxşı yol!”Ayağı dənizin suyundan içən,Başının üstündən buludlar keçən
Yanıb-sönən işıqlarƏrəblər yığılmış sahil boyunca,Açırıq dost kimi ürəyimizi.
LaləBir çiçəyəm döşləri,Dolayları bəzərəm.
DələDələyə bax, dələyə,Quyruğu bir şələyə.
Nəbzin vururAbbas Səhhətin əziz xatirəsinə*Dedin: “Yad et, yad et məni,
Səfərə çıxan küçələrAkademik, memar Mikayıl Hüseynova*ithaf edirəm*
Bu ilBu il də an idi keçdi-ötüşdü,Zaman ümmanına bir damla düşdü.
Doğranan günlərKəsir ömrümüzü min qayğı-qayçıDoğram-doğram olur bütöv günümüz.
Hələ ki, sağam1973-cü ilin oktyabr ayında İsrail-ərəb*müharibəsinin şiddətli dövründə oğlum*
ƏbədiyyətBir adamın bütün nəsliYer altından qalxsa əgər,
İnsan – alovSəni gördüm...görməmişdim binadan