Söhrab Tahir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Tanrıların göstərişi var idi,– Düzdə qalar düz yolunu azanlar,
Suböləndə vuruş söylənciBiri gəldi, arxasında köləsi,– Heç kəs məncə oxşar deyil, bir deyil,
İnanış söylənciYola düşdü Əkbitənə Sərtiş ər,İnanc yoxsa, ordan çəkil, uzaq ol.
Asurellə vuruş söylənciAğ, gümüşü, sallaq bulud,Hoppan-hoppan oynayırsan.
Bacarın gəlişi söylənciMinellilər axşam bir səs eşitdi,Döyüşlərdə tanış səs də güc olur,
Tuncərin itməsi söylənciQaraş bir də itkin düşdü, yox oldu,Üzə çıxmaq üz istəyir dəmirdən.
Yürüş söylənciƏkbitənə Yürüş yerinc – şah oldu,Dincəl olur yasdan sonra toy-düyün.
Ağqurd Alpan söylənciAğqurd Alpan könlü sınıq gəzirdi,Sevgisini unutmayan qocalmaz.
Manay-Qaraş söylənciQaraş getdi Asurelə, sağaldı,Hamı istər üstün olsun, şah olsun.
İtmiş Manay söylənciAğqurd Alpan dedi: – Mənə izin ver,Ağsaqqalsız, şahsız qalmaq çətindir.
Manay şah söylənciManay şahın səsləncləri gurladı,Ölkə gərək bir səs, bir söz tanıya.
Maha söylənciBir gün Maha gəldi şahın yanına,Soyuq olur qadınların öpüşü,
Günay-Tuncər söylənciManay şahın səsləncləri gurlayır,Öz yerində hamı qat-qat güclüdür.
Qızbal söylənciSoraq çatdı, Darvideldən el köçür,Kimsəsizlik tutur köçün yerini,
Manayın ölüm söylənciGünlər keçdi, Tanı gəlib çıxmadı,Gözləməkdən gözün kökü saralar,
Vayqan söylənciÇinel Vayqan ad qoymuşdu xaqana,Hər bir igid ad qazanar işiylə,
İlam söylənciAsurelin yolu üstə İlam var,İç tutumu, çöl üzü var hər adın.
Ağüzel söylənciTanı şahı tapmadılar,Özü itən tapılarmı?
Turqız söylənciTanı susub anasını düşündü,Ana ölər, qan tökəni bağışlar.
Çörəkçilər söylənciAğüzeldə çörəkçilər dedilər,– Çörək üstə yüksəlibdir yaşayış,
Tanrievi söylənciTuncay qatdı başlarını onların,Uşaq evdə ağlar, gülər, baş qatar.
Soyqan söylənciÇinellilər gəldi Təbət boyunca,Yersiz qalar özgə yerə göz dikən.
Yazışma söylənciCumər iki yol yoldaşı götürdü,Uzaq yolun azmağı var yol boyu.
Turq-tay söylənciTanı şahın oğlu oldu anadan,Hər qoşadan bir üçüncü yaranır.
Köç söylənciİki min-min köçkün gəldi Minelə,Çatan dönüb daldakını çağırar.
Manyurd söylənciManaylaşıb Manyurd yeri yarandı,Ana hər gün, ata hərdən öyülür.
Turq söylənciBığ, saqqalı qaralmışdı Turqtayın,Sevər ürək, uçar könül bu yaşda.
Üç qardaş söylənciYollar boyu zınqırovlu dəvə, at,Dirdayaqlı uzun yollar kəsəndir,
Bacarın ölməsi söylənciOn il keçim, çatdı Turqtay qırx yaşa,İlk sevgini öz içində qocaltma.
Xruş-Parsa söylənciParsa gəlib durdu Turqun önündə,Yer var, orda gözəllik də uaraqdır.