Səməd Vurğun · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dostum! Moskvada, iki il qabaq,Qarlı bir qış günü bir evə dolduq.
Hürmüz və ƏhrimənAzərbaycan, gözəl bir yaz… Həyat bolluq, işıq çoxdur,Qaranlıqdan, əsarətdən, xəyanətdən nişan yoxdur.
BəlkəDeyirlər Şəkinin bu yaxın dağıBəsləmiş bir maral-hər qəlbə yağı.
ŞeirO axşam gəldim sizə,Nə hörmət etdin bizə?
Konsert axşamıGecəydi...Moskva hər günkü kimi
Aşığın dərdiMən səni görmüşəm on beş ıl əvvəl,Dilində bir qoşma, bir dərdli qəzəl,
Anamın dərdiBəzən o insanı düşündükcə mən,Titrədir canımı dağlar ruzigarı;
Səmimiyyət yolçusuIŞairim, çaldığın bu telli sazdan,
Sabirin şərəfinəXəyalım bu gecə varaq-varaqdır.Dilsiz əsrləri o yaracaqdır.
Aşıq qardaşımaGəl qələm götürüb, qoşa saz tutaq.Süsənlər, sünbüllər, güllər bizdədir;
NizamiYoğruldu bütün varlığın ümmidlə hünərdən,Şimşək kimi keçdikcə qaranlıq gecələrdən,
Sənəm qarının pıçıltılarıBizim kor Sənəmin bir mərəzi var,Gündə yüz qapıya o baş vurmasa,
Mənə belə söyləyirlərGörüb tanış olmadığım,Qayğısına qalmadığım
Zəfər təranəsiAlay-alay, qoşun-qoşun yürüdükcə mənim ordum,Zülmətləri şimşək kimi yarıb keçdi, ana yurdum.
XavərəAğzı xeyir sözlüm, incimə məndən,Yar yardan ayrılmaz, bülbül çəməndən.
Bakının dastanıNeçə ildir könül deyir söylə, şair,Şeir, sənət gülzarında Bakı hanı?
Vaqif5 pərdəli 11 şəkilli mənzum dram***İştirak edənlər
AnaPək çocuqdum yerə gömdülər səni,Həyata qanadsız atdılar məni.
Nə vaxt güləcəyəm?Nə qədər məyus, ah, nə qədər ölgün,Nə qədər cansızam yenə mən bu gün.
Uzaqlara doğruArkadaş, deyirlər Əfqanda, Çindəİnsanlar boğulur qanlar içində.
Şairin səsiAxşamdan bəridir könlümdə yenəHirsli fırtınalar, qasırğalar var.
AlqışGirib Şah dağının qoynuna sarıGetdikcə gözlərdən uzaqlaşdınız;
NatəvanÜzündə son bahar, ağzında yaşmaq,Sənin gözəlliyin solğun görünür.
DanışaqAşıq, bağrına bas sədəfli sazı,Min cavablı bir sualdan danışaq;
BöhtanMənmiyəm "vicdanı, məsləki satan"?Yaxamdan əl çəksin bu qara böhtan.
ŞamO alışır hər axşam,Düşünür tək, yanır tək…
Qoca qəhrəmanın çıxışıBir şir kimi sinə gərdi o danışıq kürsüsünə,Bütün salon qulaq asdı bu qocanın gur səsinə.
Ukrayna partizanlarıDe, kimdir gecənin bağrını dələn?Düşmənin üstünə ley kimi gələn?
Dörd sözİnsan övladının asiman qədərUlduzu sayrışan bir lisanı var…
Ana və körpəYay günü... Yol üstü... Ağac kölgəsi...Kölgədə bir gəlin oturmuş yalqız;