Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ömrün cavan çağı qaldı arxada,Can alıb, can verən sənəmlər getdi.
Rübailər, 61Çəksən yayı, öz çiyninə güc versən sən,Ağzından öpür ox necə bir görsən sən.
İqbalnamə, fəsil 19Müğənni, çal yenə qədim havanı,Kömək et, bitirim mən bu dastanı!
Qəzəl 115گویمت پندی همه گوش و تمام ادراک باشخواستی در چشم دشمن خاک باشی خاک باش
Yaşamaq istər isək sırf əvam olmalıyız!Yasamaq istər isək sırf əvam olmalıyız!Atıb insanlıgı, bilcümlə həvam olmalıyız!
Qəzəl 166تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
Digər şeir 57عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتادعشاق را هوای می اندر سر اوفتاد
Ağlayan qayalarAğlayır yol üstə dilsiz qayalar,Damlaların yeri göz kimi çuxur.
PambıqçılarGünün saçaqları yayılır düzə,Çünki təslim olur gecə gündüzə.
Üz asvaltdısındandırUduzmaq cürbəcürdür, bax, bizimki matdısındandır,Səbəbdir haqq piyada ağ yalanlar atdısındandır.
Görün bu çərxi-dunpərvər nə növi ruzigar eylərGörün bu çərxi-dunpərvər nə növi ruzigar eylər,Çəkib ağuşuna hər naqisi kamil əyar eylər,
3. Duz-çörəkSəndən uzaqdaQərib torpaqda
Nə yaxşıTorpaqda, səmada sənin nəfəsin,bir yeni nəğmədi səhər, nə yaxşı!
Noheyi-iştikaBəxtiyar bir çocuq kimi şən-şən,Daha dün söyləyib-gülərdin sən.
Azarlamaqİndiyədək mən nə vaxt ki, azarlayıb yorğan-döşəkdə uzanardım və birisi gəlib mənim keyfimi xəbər alardı, mən məəttəl qalardım ki, nə cavab verim, yə’ni xəyalıma gəlməzdi ki, nə deyim. Məsələn, istərdim deyəm «keyfim yoxdur», sonra fikr eylərdim ki, bəlkə lazımdır demək «naxoşam»? Sonra genə fikr eylərdim ki, bəlkə bu da düz deyil. Bə’zi vaxt istərdim deyəm «bimarəm», sonra genə deyərdim ki, bəlkə belə də deyil. Bə’zi adam da keyfimi soruşanda istəyirdim deyəm «azarlıyam». Bir para vaxt istərdim deyəm «xəstəyəm».Müxtəsər, bilməzdim ki, bunların hansı düzdür.
Ehey dayan!Ehey! Keçmə belə sürətlə,Dayan!
Yüzün hər gün görüb cana, cəmalın qədri bilməzdimYüzün hər gün görüb cana, cəmalın qədri bilməzdim,Diriğa, vəsl əyyami visalin qədri bilməzdim.
SənəLeylü-nəhar fərağından,Yetmir naləm bəyəm, sənə?
Səadətnamə, 110ممکن است این همه ز قدرت حینرسد فکرها به حکمت وی
Kamil ovçu ölməyincə usanmazKamil ovçu ölməyincə usanmaz,Əldən qoymaz belə sərxoş maralı.
Qəzəl 169پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی
Ay qızBatıbsan qumaşa, ala,Qaş oynadıb gülən, ay qız.
Yarpaq yağışıYarpaq yağışınatutdum könlümü,
Ordan-burdan 26İrana dair aşıq nağılıElə ki Təbriz “guruldadı”, Əmir Bahadır Cəng başılovlu yüyürdü Şeyx Fəzlullahın yanına, şeyx bunu görüb qorxdu və dedi: ya Əmir! Bu nə pəjmürdə haldır, əhvalın nə üçün belə pərişandır? Onda Əmir Cəng əlini qulağının dibinə qoyub bir Qarabağ şikəstəsi çağırdı və dedi:
İşıq və təzə aləmBaği-vətənə axmada mizabi-təcəddüd,Canbəxş oluyor qönçələrə abi-təcəddüd.
Din, ümid, inamBabam müsəlman idi,nənəm də,
Mən olaydımBu sevincli günlərin,Bu ellik düyünlərin,
Şeir 114گه احرام، روز عید قربانسخن میگفت با خود کعبه، زینسان
Ay öpüşən dalğalarSiz qaynar həyatsınız,Nəğməyə qanadsınız.
Pərakəndə beyt 14شب عید عُمَر به قول زنانمن در این خانه بودهام مهمان