Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ehtizaz etmədə hər yanda behişti-nəfəxat,Oqşuyor səhn çəmənzarı yenə ruhi-bahar.
GözəllikDaş-qaşlda axtarma gözəlliyi sən,Gözəllik çəməndə, çiçəkdə olar.
Yaz, qələm, indiİzin versən durum, dönüm başına,Mənim ərzi-halım yaz, qələm indi.
VaqifinEy Məkkəni, Mədinəni yaradan,Bir fikir çək əhvalına Vaqifin.
QürbətdəMən torpağı atəşlə yoğrulan bir diyarınDoğdum yad çəkmələrlə çeynənən yaxasında.
ZanbaqBir zaman arx kənarında gördüm səni,oturub lap yanında
Məsul işMəsul işə qoyuldunOğul, işin mübarək!
KəkliklərMən gedirəm sizi kimə tapşırım,Dam üstündə duran sona kəkliklər.
Eyləmə qəmEyləmə qəm, ey başı boş bambılı,Dümbəyi çal düşgilə meydane sən
ƏylənməzDuman, gəl get bu dağlardan,Bahar gəldi, qar əylənməz.
DamcılarI**Durmuşam sahildə... Dənizdə tufan,
DolanırGətirməz dünyada kəsıbın işi,Nə olsun hər yanda uzaq dolanar.
Başını qoyaƏsil dost məhləsinə girəndə,İstər ayağına başını qoya.
Qitə 4جز می صرف در جهان،چیست که از صروف اورأی طرب قوی شود، رایت غم نگون بود
AğladımQara bağrım şan-şan olub,Fərz elə ki, arı şanı.
MəniYağı düşmanın hərbəsi,Qaçırtmaz meydandan məni.
1905-ci ilKöhnə imarətin yuxarı mərtəbəsinin pəncərəsindən uzun bığlı və zəhimli bir baş çıxıb neçə dəfə «Alı, Alı!» deyib çağırdı, səsə artırmanın altında at axırlarının qabağında uzanan nökər Alı öz özünə belə cavab verdi:– Boğazına biləyim, ay Məhəmməd Səfi ağa! Elə bilirsən qədimki zaman kibi çağıranda səsinə baş üstə gələcəyəm?! Xeyir, o zaman getdi! İmdi bəyin sözünə bir qəpik verən yoxdur!
Nə əkərsən, onu biçərsən(Qəziyyə, 4 məclisdə)*Əhli-məclis
Sən bilirsənKönlümdəki muradım,Ey yar, sən bilirsən.
İndiA bimürvət, mən ha səndən ötəriDüşmüşəm çöllərə, sayılam indi.
OlduBu dəhri fanidə guşu kar olan,Həyat boyu dövran sürən kim oldu?
Qəribə QutuPeterburqda çıxan “Ülfət” qəzeti idarəsindən bu günlərdə Zaqafqaz ruhani İdarəsinin adına poçt vasitəsilə bir yekə qutu “pasılka”göndərilmişdi ki, çəkisi on yeddi put iyirmi altı girvənkə idi. Həmin qutu Tiflis poçtxanasuna yetişən günü poçt qulluqçuları görürlər ki, qutu öz-özünə tərpəşir. Zəmanənin rahatsız olmağı cəhətindən poçt naçalniki lazım bilir hökumətə xəbər versin. Qaradovoylar və soldatlar tökülüb gəlirlər və başlayırlar qutunu ehtiyat ilə açmağa. Qutunun üst taxtasını götürən kimi görürlər ki, qutuda üç nəfər qamı yoğun molla əyləşib.Sual-cavabdan sonra mollalar cavab verirlər ki, bizi “Ülfət” qəzeti göndərdi ki, birimiz Qori darülmüəllimində Firidun bəy Köçerlinin əvəzinə və birimiz də Rəşid bəy Əfəndiyevinəvəzinə müəllim olaq. Üçüncü molla da cavab verir ki, məni də “Ülfət” göndərdi Ağayevin yerinə “İrşad”a müdir olam və lazım gələndə müsəlman vilayətini gəzəfn və camaata vəz nəsihət edəm, çünki Ağayev başarmır.
QocalıramAy dolaşıb, il ötüşür,Yavaş-yavaş qocalıram.
AllahBir az istər ayıla milləti-İran, allah!Dəsti yorğanı çəkər başına mollan, allah!
ÇətindiTəbib yox, cərrah yox, bulunmaz əlac,Sağalmaz, qurtarmaz, yara çətindi.
Pristav və oğru(Mükalimə)P r i s t a v – A gədə, sən qəribə bihəyasan. Neçə dəfə mənə söz veribsən ki, oğurluq eləmiyəsən. İndi bu nə işdi? Bu kasıb bədbəxtin öküzünü aparıbsan, binəvanı əli qoynunda qoyubsan.
Hökm elədi bəgim PaşaHökm elədi bəgim Paşa,Küll-i-inas fərraşa,
KatdalarAman haramı katdalar,İnsafı görün arada.
BənövşələrSən baharın qonağısanBoynu buruq bənövşələr.
Hay gəlməzGəlib gördüm yar burada yatıbdı,Hey çağırdım, qulağıma hay gəlməz.